26 novembro 2008

Por favor

Bueno, antes de pasar ás fotos, unhas reflexións:
Ó señor Manolo Weeks, alias Antuno, por favor, teña a bondade de postear se lee...
Ó señor Eliseo, alias el sobr.., por favor, postee ou envíe as fotos do día da ascensión da lagartija...
Ó señor MathQnk, alias Kopito, prégaselle que demostre as últimas afirmacións sobre o skyline desa famosa cidade situada de Miranda para abajo...(como diría a canción)

A tódolos que este fin de semana saíron pola City e por, supoño moi xustificadas razóns, se intentaron por en contacto con un servidor cada pouco, por favor, traten de facerme chegar a súa mensaxe...

Quedarame pendiente unha foto da serie "Pan no Mundo" que intentarei escanear e compartir en breve.

E despois dun bo sermón e como o prometido é débeda:

As fotos están en orden inversa ós acontecementos


O carro que nos deixou tirados (despois da marcha dos membros do benemérito corpo) co consello de sabios tratando de arreglar a xunta da trócola dañada...





Fotos de grupo, a marmota e o mantel facendo cochinaditas na fonte (alguén máis lle atopa algún parecido razonable??), descanso ó remate da marcha





Por aquí anda o vello "lebre" que nos soltaron entre a néboa: iba cun bastón tunning que lle permitía escalar a velocidade de crucero...(non o demos alcanzado)





Bueno, estou canso de esperar a que suban as fotos... Xa se comentarán nos post...

17 novembro 2008

II Andaina da Castaña

Voy a tratar de resumir este acontecimiento:

Como la cosa era tempranito decidimos quedar a eso de las 8:10 en mi portal, así que como era de esperar el Sr.Sibarita acompañado de Mike Bread aparecieron 10 min más tarde en un flamante golf para recogerme. Después de instalar el gps, poner el mp3, comprobar el estado del abs, pop3, html y quien sabe que cosas más que llevaba esa nave decidimos emprender la marcha a eso de las 8:30.

Llegada al punto de encuentro sobre las 9:10. Allí se encontraba el mantel con unos amigos y el actor que suele contratar para este tipo de eventos que hace de Jose. Primera cañeja para algunos en el bar y acto seguido empezamos la caminata. 18 km por un sendero compuesto por una primera capa de piedra lisa, tapada por castañas que a su vez estaban tapadas por hojas de árbol mojadas, un auténtico desafío al equilibrio. Milagrosamente solo hubo una caída de una persona que quiere mantenerse en el anonimato. Cada 4 km aproximadamente había tenderetes con buffet libre, razón por la que un servidor va a estar cagando barritas energéticas hasta fin de año. El paseo estuvo muy bien y el paisaje que había debajo de la niebla tenía que ser precioso.

Al llegar a la meta descubrimos que la organización exigía mostrar el dorsal para poder comer fruta y barritas durante la andaina, pero al parecer eso era prescindible en la comilada final del restaurante, por lo que todos los lugareños se nos adelantaron y estaban comiendo por la cara todo nuestro banquete. No nos rendimos y luchamos hasta conseguir una ración de tortilla, dos de alitas y mil de jamón asado.

Después de comer fuimos testigos del idilio entre la marmota y el mantel, fruto del cual nacieron dos preciosos guantes mellizos de marca. Que salieran de marca me hace sospechar de alguna infidelidad de la marmota, pero no hay pruebas de ello.

Cogemos los coches y antes de ir a casa nos acercamos a los balcones de Madrid a ver las vistas que la niebla no nos dejó ver antes; realmente impresionantes. De regreso a nuestro hogar ocurrió el incidente...

10 novembro 2008

Magosto in the coutry

Bueno, xa sei que prometera por outro título a esta entrada, pero imos a ser un pouco elegantes(a elegancia só durará tres párrafos :D )

Pois a festa estivo caralluda!! Acertamos collendo a cousa con algo de canseira e madrujar un chisco para dar un pequeno paseo para abrir o apetito. Vale, nos momentos en que nos puxemos a camiñar con todo o material subindo por un camiño (primeiro) e entre unhas toxeiras(logo) tiveron lugar os momentos máis baixos na moral. É de xustiza recoñecer que cargar con todo cara unha dirección non decidida non é boa idea. Despois de dar a volta e lanzar unha breve mini-expedición por outra costa a ver se dabamos con un sitio axeitado, fixemos a entrada no local definitivo. Os detalles a cerca do correcto ou incorrecto, do moral ou inmoral da entrada quedan diluidos pola calidade do lugar: sen veciños próximos ós que castigar, con algo de leña seca e bastante mollada coa que facer lume e o que é máis importante: moito e bo capital humano co que pasalo ben.

Comemos coma señores; descubrimos que o Funkillo foi discípulo do Pinturas no arte de asar churrasco (pero discípulo dos que se estudiaban a lección) Inda lle tomamos unhas copixuelas de tarde (algúns inda tomaron máis ca outros, jeje) e ata tivemos castañas asadas. Cando xa escureceu, os máis vellos xa demos orde de ir por casa para facer pausa antes da noite.

Á noite estivo ben; houbo ambientillo e Prolman, que foi baixa pola tarde, voltou a achegarse ó nivel prolman: esa sonrisa perenne con venas dilatadas jeje. Estivemos no bar das lesbgóticas, pero a pesar dos ollos saltóns do Pan, non se viu nada fora de lugar. Ata nos atopamos ó amigo do (Sr) Castrón, ese que un día prolman nos explicou: "esequetenmoitapintadegayperononégay". Joder, ata atopamos ó Piri, que está contratado nun departamento da usac, un figura!


Vale, e como o prometido é débeda, o título desta entrada debía ser unha profunda e ben meditada frase proferida polo noso poeta favorito. Si, ese que o mesmo falaba de "interfaces" que filosofaba sobre a humillación. Capaz de sorpendernos cada vez cunha nova revelación, a deste magosto acadou niveles dignos da espera... non serei eu quen reproduza tan suxerente oración, pero sí vou deixar constancia de que parte do Pilates lle vai máis a M.P.(así, coma no tomate)
Unha imaxe vale máis que mil palabros

Ah, e para os que inda non o viran (e por tanto no sepan a orixe)


Atención, no gesto do fondo no minuto 1:44

04 novembro 2008

Magosto magosteiro

Bueno, a ver se imos aclarando os termos nos que terá lugar tan magno acontecemento. Haberá que aclarar uns puntos como: prevision do tempo, previsión de materiais (enténdase comida) e previsión de lugar. á última cuestión, se a primeira o permite, xa está resolta: ó lado de onde se puña o primo imaxinario do señor Mike. En canto a segunda, haberá que confirmar os extremos.

Sobre o finde pasado, vou compartir unha exclusiva: foto dos tunantes do Chiki+mathQuenk

What a par de dous...

Pd-. se todo saiu ben, no meu perfil puxen unha foto do último día de "montañismo". O da dereita, commo se pode apreciar ben, son eu na rocha...