Me llena de orgullo y satisfacción comentar que, acorde al mejor periódico de ourense, el Jardín Botánico Montealegre estará terminado para mayo de este año.
Es algo raro, es como si hubiera algo en mayo que hiciera que las obras se apurasen y que tuviesen que terminar antes de una fecha predeterminada (que se yo, loco de mi, pero quizás tal vez, en vez de cada cuatro años las elecciones debería ser cada dos).
algún sábado de xulandismo estuvimos en una obra cerca de mi casa y por la sesión fotográfica que han hecho los del periódico (ni que el concello le diera subvenciones)
la situación es la misma.
por lo tanto, aprovechando que el sr. txiki es viejo y ya no puede proponer nada... y si... hacemos una visita al macro complejo que deja en bragas por su monumentalidad a la ciudad de la cultura y a la ciudad de las artes y las ciencas y al guguenjeim y a la de avilés de cuyo nombre todavía no puedo cachondearme.
saludos con sol desde santiago
As zapatillas era o parque máis mítico de Ou. O máis grande do barrio de San Francisco!!!
26 abril 2011
12 abril 2011
On Jolideis
Queridos zapatillescos, Nete Chagas, Miss Q. y demás fauna que se conecta desde las Antípodas:
Ha llegado la hora de debatir el siempre divertido y perroflautesco viaje de verano. Son muchas las variables que hemos de manejar este año, de las que daré cuenta enseguida, y por lo tanto pronunciarse es de vital importancia para demostrar que la democracia aún sigue funcionando por lo menos en grupos de no más de diez personas. Por ello me he asegurado de hacer la entrada antes de Semana Santa (para que se pueda discutir face to face para casi todos excepto yo) y no a día 31, para no agobiar al Txiki.
Atentamente, un perroteño al que hoy han confirmado 2 años más por aquí (el retorno se hará esperar un poco más).
Ha llegado la hora de debatir el siempre divertido y perroflautesco viaje de verano. Son muchas las variables que hemos de manejar este año, de las que daré cuenta enseguida, y por lo tanto pronunciarse es de vital importancia para demostrar que la democracia aún sigue funcionando por lo menos en grupos de no más de diez personas. Por ello me he asegurado de hacer la entrada antes de Semana Santa (para que se pueda discutir face to face para casi todos excepto yo) y no a día 31, para no agobiar al Txiki.
- EL GRUPO -- Teniendo en cuenta que sumando la gente distinta que vino a Polandia/Balkans!/Brehiz suma la friolera de 11 personas, y que a estos podríamos añadir a miembros del grupo elementales como Ely o Pan, más nuevas adquisiciones que surgen en nuestras vidas, nos sale más gente que "Los inhumanos" cantando el "DubaDuba". Así que hay que definir cuanto antes quienes somos, de donde venimos y adonde vamos. Todos sabemos (por puro ensayo-error) cual es el número óptimo y a partir de qué número somos muchos para reservas y desplazamientos. Por eso, si nos juntamos muchos, habrá que recurrir a lo mejor a un viaje organizado y el consecuente aumento de presupuesto.
- LAS FECHAS Y LA DURACIÓN -- Los viajes, hasta ahora, han variado entre los 12 y 17 días, y las fechas siempre han sido en agosto, segunda quincena, por motivos prolescos. La pregunta es si mantenemos ambas cosas. Quiero recordar que el clima en el mediterráneo fue bastante hostil en los Balcanes a golpe de agosto, y que los 12 días de Bretaña fueron suficientes la última vez (nos hacemos mayores).
- EL OBJETIVO DEL VIAJE -- Hasta ahora, siempre hemos intentado coordinar cultura y fiesta, dejando para un segundo plano actividad física y playa. La mejor combinación nos salió en Polonia, mientras que Bretaña por momentos sorprendió con el negro bocinas y la fiesta au maison du sec. XVI y la marcha croata fue para llorar. Con esto quiero decir que también tenemos que tener presente que, si queremos fiesta, hay que centrarse en algunos sitios específicos, y si queremos otra cosa, pues sin problema, porque Europa es grande y todavía quedan sitios comunes para ver.
- EL FIN DEL MUNDO -- Hasta que el volcán dromenauer lo desbarató, era la idea del año pasado: 12 días por Islandia, en plan FreeLander y durmiendo con pescadores de bacallau. PROLS: Actividad física, paisajes de órdago, comunión con la naturaleza, sensación zen. Es una isla cerca del polo, con auroras boreales y ballenas, ¿qué mas queremos? La organización para un número alto no parece complicarse mucho gracias a la red de albergues "isleños" CONTRAS: Se presume caro (en la línea de Balkans!), fiesta 0%, museos/catedrales/concatedrales 0%, playa 0% (como mucho, baño termal en geyser).
- LA FIESTA TOTAL -- Invoquemos el turismo de tetas en una de las islas más paradisíacas del mediterráneo como Malta, o la fiesta salvaje que se puede disfrutar en antiguas zonas del telón de acero como la República Checa. PROLS: Viaje superdefinido y barato en el caso de Chequia, parando varios días en Praga. Ocio a dolor en Malta: entre la palya y las copas no podremos respirar. CONTRAS: Evidentemente la actividad intelectual en Malta será baja, estamos hablando del único sitio que a día de hoy hace sombra a España en esta línea. En cuanto a Chequia, correremos el riesgo de ser defraudados por la noche y hacer un viaje demasiado localizado, lo cual se puede convertir en un Prol si es de pocos días.
- LAS ISLAS GRIEGAS -- Aprovechemos la crisis galopante para combinar absolutamente todas y cada una de las variables de las que estamos hablando: veamos un monasterio ortodoxo por la mañana, tomemos el sol por la tarde y emborrachémonos por la noche. PROLS: A priori todos, excepto, presumiblemente, el precio. CONTRAS: Dificilísimo de organizar, pues implica vuelos, ferris y alojamiento escaso en las islas a visitar (bueno, escaso del que nos gusta a nosotros, seguro que de hoteles de 4 estrellas andan sobraos). La sombre de Croacia es alargada y su fiesta puede no ser como la nuestra. Temperaturas infernales en agosto.
- LA GRAN AVENTURA -- En el caso de ser muchos, un paquete vacacional nos resolverá muchos problemas y nos permitirá viajar a algún sitio fuera del continente que reclame nuestra atención, ya está bien de la vieja europa. PROLS: La organización, que correría a cargo de otros, y la experiencia en sí mismo, si vamos a destinos como las ruinas de Petra o Rusia. CONTRAS: La situación en la África musulmana reduce la lista de visitas posibles. El precio será mayor cuanto mayor sea el viaje.
Atentamente, un perroteño al que hoy han confirmado 2 años más por aquí (el retorno se hará esperar un poco más).
09 abril 2011
05 abril 2011
La Panificadora...
Saúdos ós parroquian@s de tódolos puntos vermellos no mapiña. Este finde houbo que dar un rule para acompañar a alguén máis nesa viaxe iniciática contínua que é a vida (o que ven sendo facerse vello) Como neste caso tamén escasearon as afotos, haberá que recrear o sucedido. Si, o título lo blog hoxe é unha homenaxe doble: á disco de Cuenca (un peor garito) e o protagonista da noite.
Pois non foi máis que unha noite de tres mosqueteros con numerosas aparicións estelares de "amigos imaginarios" do homenaxeado, dende FortranChopper al antiguocompidecolegio-si-tio-esequesaludéunavezalasalidadelinstitutoen1997, jeje(que si que me acordo del!!)
Foi unha pena que non quixese sacar os nosos agasallos, escollidos con tanto coidado, mercados con tanta antelación e acondicionados e listos para a entrega dende tanto antes (con dicir que mentres subía no ascensor estabamos empapelando o último...) Como xente xa experta, guiámolo por unha ruta de sencillos pasos:
Recortar e dobrar adecuadamente. É autoexplicativo e non
precisa entrenamento previo. A postura pode non ser realista.
Dotado de sencillos e directos mensaxes que informan do avance do proceso con claridade e concreción: acabaronse as dúbidas e o de petar para recadar info...
Finalmente, o sexto paso recomenda volver ó primeiro antes de abandonar as instalacións co fin de evitar imaxes imborrables en retinas alleas (ejem, ejem)
E nada, cando fomos de garitismo, houbo un moemnto de dúbidas resolto brillantemente por Sibarita entrado nun garito coa luz óptima, ambiente enardecido e musica adecuada: un tugurio sucio con unha media claramente inferior no que sonaba Sergio Dalma para vacialo (sonaba Bailar pegados e ninguén a cantaba, bueno, ninguén excepto Txiki e un servidor; Pan flipou cando saiu do baño) e como aquelo se estaba vindo arriba, pedímoslle unha grupo que tendo en conta o local claramente nos tiña que por: KAMELAAAAA, acojonante, volveu a apagar as luces, a chavalada veuse arriba... puff, la caña. Ata que volveu a entrar o da porta e lle puxo cara de "tirapacasaaaaaaaa" Logo dun tropezo/baixón, inda fomos a un garito de moda no que puxeron "Guerrilla Radio" WTF!!! E cando todo apuntaba a retirada en punto máximo, ProlmaJr. alá acabou de convencer ós fervellasverzas de ir ata kapital... (mistake, always mistake) Si, sobre todo porque non estaba Fernando (e os 3,5€ de entrada para ná)
Pois non foi máis que unha noite de tres mosqueteros con numerosas aparicións estelares de "amigos imaginarios" do homenaxeado, dende FortranChopper al antiguocompidecolegio-si-tio-esequesaludéunavezalasalidadelinstitutoen1997, jeje(que si que me acordo del!!)
Foi unha pena que non quixese sacar os nosos agasallos, escollidos con tanto coidado, mercados con tanta antelación e acondicionados e listos para a entrega dende tanto antes (con dicir que mentres subía no ascensor estabamos empapelando o último...) Como xente xa experta, guiámolo por unha ruta de sencillos pasos:
- Preparación para sair: uuuuuun completo lote de productos de hixiene personal en tamaño "paso controles de aeroporto" onde non falta de nada para resultar hixiénicamente irresitibleeeee!!!!!
- Xogando as bazas... Para que o noso protagonista teña o máximo de probabilidades de e´xito disporá dende agora dun glamuroso set de fichaaaass. ¡Non faghas "olín" na primeira que atopes!!!!!
- Tomar medidas: Porque triunfar está ben, pero hai que facelo dentro dun orde e con precisión matemática, agora xa poderá facer movementos máis precisos: remataron os aburridos e previsibles 180 ou uns 360, a xeometría avanzada gaña terreo co novo transportador de ángulos co que acadará precisión de grados (próximamente a xogada 147º), mediante a escadra terá unha ferramente apta para un rápido 30º/60º/90º e coa plantilla normalizada indicará a información de referencia dentro do ISO correspondente
- Van xuntos, xa que son dúas caras dun mesmo fenómeno: A identificación correcta da acción: ó igual que as luces indicadoras intermitentes, as señas no mus ou a comuunicación por bandeiras, marcar a xogada para aproveitar os espazo/tempos é crítico. Dende agora xa pode co último producto da tecnoloxía aeroespacial: O cartel colgado do pomo!!!
Recortar e dobrar adecuadamente. É autoexplicativo e nonprecisa entrenamento previo. A postura pode non ser realista.
Dotado de sencillos e directos mensaxes que informan do avance do proceso con claridade e concreción: acabaronse as dúbidas e o de petar para recadar info...
Finalmente, o sexto paso recomenda volver ó primeiro antes de abandonar as instalacións co fin de evitar imaxes imborrables en retinas alleas (ejem, ejem)
E nada, cando fomos de garitismo, houbo un moemnto de dúbidas resolto brillantemente por Sibarita entrado nun garito coa luz óptima, ambiente enardecido e musica adecuada: un tugurio sucio con unha media claramente inferior no que sonaba Sergio Dalma para vacialo (sonaba Bailar pegados e ninguén a cantaba, bueno, ninguén excepto Txiki e un servidor; Pan flipou cando saiu do baño) e como aquelo se estaba vindo arriba, pedímoslle unha grupo que tendo en conta o local claramente nos tiña que por: KAMELAAAAA, acojonante, volveu a apagar as luces, a chavalada veuse arriba... puff, la caña. Ata que volveu a entrar o da porta e lle puxo cara de "tirapacasaaaaaaaa" Logo dun tropezo/baixón, inda fomos a un garito de moda no que puxeron "Guerrilla Radio" WTF!!! E cando todo apuntaba a retirada en punto máximo, ProlmaJr. alá acabou de convencer ós fervellasverzas de ir ata kapital... (mistake, always mistake) Si, sobre todo porque non estaba Fernando (e os 3,5€ de entrada para ná)
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
