31 decembro 2010

Salvemos el blog!!

Quisiera aprovechar este último día del año para remacar todas las utilidades que este blog ha tenido desde 2005 y que en los últimos tiempos se han reducido porque la gente no publica, no comenta o ambas cosas.
Desde 2005 hemos pulicado entre todos la friolera de 228 entradas ininterrumpidamente, es decir, hay múltiples acontecimientos que ha vivido este blog y que han quedado registrados a modo de "diario colectivo". Para muestra un par de botones:

1-. Fiestas y celebraciones como los Magostos, la despedida del Ely cuando se piró a Italia, el Carnaval más loco de todas nuestras vidas, los findes falsarios o mismo algún fin de año que podremos rememorar gracias a las entradas en el blog.

2-. Los estropicios del tiempo empiezan a ser crueles gracias a las fotos que colgamos en entradas viejunas. Si no os parecieron suficientes las que salen en las entradas anteriores, fijaos en el Txiki y el Funkillo barbilampiños jugando al Scalextirc hace unos cuantos años o el Xul pre-Indra... cómo un tierno infante fue destruido por el mundo empresarial.

3-. Viajes que no fueron hechos (hay como cinco hilos de planes para ir a Italia a ver a Eliseo, aunque nunca llegamos a ir) y otros que sí, tanto ahí al lado, con avioneta incluida o en donde nunca pensamos estar

4-. Fechas y momentos concretos de nuestra vida (sí, sí, la de todos nosotros) o de la de nuestros afiliados más queridos: en el blog podemos encontrar breves resúmenes de muchas cosas importantes.

5-. Aunque no es su uso primordial, nos ha valido para colgar por primera vez paridas que luego se han convertido en miticas, como el tema de la mandanga, o abrir hilos de debate más o menos serios que acapararon en su día un montón de comentarios (aunque todo siga igual, por lo menos nos desahogamos).

6-. Y, por último, una entrada que pide a gritos una secuela y en donde batimos todos los records conocidos de comentarios (opción de desmentirlo con una puntilla): Habelos hailos, la entrada más entrañable que jamás hayamos hecho.

Y con la tontería llevo una hora con esto, riéndome y recordando movidas, así que... ¡salvemos el blog! Panfidalgo, sibarita, chunky, o estudante, ely, chikili4i, "anónimo"... no perdamos este pequeño tesoro que Xulián nos regaló hace 6 años.

Y borrad vuestras putas cuentas de facebook, joder...

28 decembro 2010

O regalo destas Navidades...

Para toda esa xente que o deixamos todo para o último momento...


É imposible fallar con isto!!

21 decembro 2010

IV Frikiolimpiada




Comienzan los preparativos para la celebración de las esperadísimas IV Frikiolimpiadas.

La principal novedad este año, es que la candidatura de Palmés ha salido elegida, con lo que una parte importante de las pruebas se realizará allí.

Otro dato a tener en cuenta y muy importante, no es otro que la ampliación de los miembros del COIF (Comité Olímpico Internacional Friki) ya que participantes como Isidro, Jano y Eliseo, alcanzan ya más del 60% por lo que ya tienen capacidad de organizar el evento y decidir por votación sobre cualquier duda en la interpretación del reglamento, basándose en los criterios seguidos en competiciones anteriores.

También cabe señalar que el calendario de pruebas de las IV Frikiolimpiadas, no contara con la competición de poker debido a la gran cantidad de horas empleadas el pasado año ( a no ser que el COIF decida por unanimidad darle luz verde)

Los días de la celebración son la tarde del 25 de Diciembre y la tarde del 2 de Enero (posibilidad de disputar la petanca la mañana del 2 de Enero sobre las 12:30)

El borrador del calendario que se somete a consulta es este:

Día 25:

16:35 Quedamos (después de la copiosa comida Navideña) en un punto a convenir para subir a las instalaciones frikiolímpicas de Palmés.

17:00 Ceremonia de apertura (nombraremos a los nuevos miembros del comité y sacaremos números para decidir el orden de la primera prueba)

17:10 LHA (Lanzamiento de hueso de aceituna). Lugar: pista de llave habilitada para la ocasión.

17:40 Miniholf . Lugar : Campo de minigolf de Palmés , pegado a la pista de llave.

19:00 Atari . Lugar : Pazo García, a 100 metros del campo de miniholf. Prueba por decidir.

20:00 Scalextric . Lugar : Pista Diego García situada en el Pazo . (novedoso circuito sin estrenar)
Se adjunta imagen para que entreneis mentalmente

21:00 (y si vamos bien de tiempo)
Futbolín Lugar: Bajos del Pazo.


Día 2:

12:30 Petanca. Lugar : Parque Mazapán (III Frikiolimpiadas) Pendientes de condiciones Meteorológicas

16:30 Bolos. Lugar : La Bolera (antigua Cripta)

17:30 Dardos. Lugar : Por determinar, estamos buscando una diana de 8 jugadores.

19:00 Karts. Lugar : Monterrey, pista Godocar.Esta prueba se realizará a no ser que en ese momento tengamos unas condiciones demasiado adversas.

20:00 Ceremonia de clausura y entrega de premios(a no ser que la prueba del Futbolín no se pudiese disputar el día 25, que en tal caso se hará en casa Araújo retrasando la ceremonia a las 21:00 de la noche)

Las reglas generales y particulares de cada disciplina se están elaborando y se mandarán al e-mail de los participantes.

Como siempre, se ruega confirmación cuanto antes. Se admiten este año un máximo de 2
participaciones conjuntas (Al estilo Eligo Mendrol del año pasado).

La cuota aproximada para pagar pruebas y premios será sobre 20
EUR (Karts, bolos , premios , material pruebas , etc...)

Ruegos y preguntas en los comentarios.

Pd : No acudan con sus mejores galas, acudan con ropa de abrigo y con calzado impermeable y un par de calcetines, para evitar bajas por resfriado.

Uno de los momentos más míticos de la edición pasada.

20 decembro 2010

Para que sirve un curso como o de Forcarei

Sólo que aumente as probabilidades de facer esto, xa mereceu a pena...

Cómo esquivar un camión en aquaplanning

09 decembro 2010

03 decembro 2010

Humor matemático

Bueno, en vista do éxito da entrada anterior... (gracias ós monitores por recordarnos uns bos consellos á hora de mover o volante!) vouno a intentar con esta nova entrada.



Por favor, Mr MathQnK, ¿podería explicarnos as implicacións transcendentais desta figura?

29 novembro 2010

Curso de Conducción!!!

Bueno, bueno, bueno, Josebas... menuda liada!!! Que domingo máis caralludo!!! Curso de conducción para a mocidade (aka CCT, Curso de Conducción Temeraria) ESPECTACULAR

Lugar: Circuito da Magdalena (Forcarei)
Trazado: Segundo o esquema, empezando na parte inferior dereita e percorrido en sentido dextrógiro.


Vehículos(Si, en plural): Por orden según me tocaron Renault Scenic, Renault Clio, Mercedes A180, Renault Megane

Diversión: *****
Aprendizaxe: *****
Macanudez: ******

No meu grupo estabamos Masa, unha pavilla algo máis vella que nos e un servidor. A pava flipou, porque nos non nos cortamos e probamos ata onde daban os bugas. A veces (nos derrapes e nas frenadas preguntaba: ¿E ese ruido/vibración/... é normal???)
Mención aparte debe merecer o papel de Txiki/Funkillo. Só direi que os vimos recolocar conos e barreiras (polo menos) un par de veces!

12 novembro 2010

El futuro llega a la publicidad

En el siguiente link vereis el ejemplo del único creativo de las campañas publicitarias que se ha ganado el sueldo desde lo de los conejitos de Duracell (mítico)

No os corteis y escribid en el nuevo hueco. Yo probé con "ama", "come" y "gana". Sin duda, el último es el mejor.

¿Qué os parece?

30 outubro 2010

Percaucioooon, amigo condutorrrrrr, la senda 'e peligroooooosa

Como dice a cancion... Bueno, que a Xunta esta ofertando un curso de conduccion en Forcarei, no que xa tomaron parte Iago e Marina (perdon, pero estou dende un linux no que non atopo como cambiarlle o idioma e faltanme letras...) Agardamos as suas opinions e fago a proposta de participar. Son uns 60 ou 45 euros, segun se tenna ou non carnete xove. Hai varias datas ainda con plazas...

Día 14 mañá e pola tarde
Día 20 mañá e pola tarde
Día 21 mañá e pola tarde
Día 27 mañá e pola tarde
Día 28 mañá e pola tarde

Saudos automovilisticos!!!

19 outubro 2010

Cinema Top20

Co cambio de década fai tempo que levo pensando en facer un top das millores pelis do 2000 a 2009, pero para non entrar en polémicas, creo que o máis diplomático é usar a páxina de filmaffinity, onde moita xente vota de xeito desinteresado as películas que ve.

A única condición que puxen para facela é que as pelis foran estreadas entre os anos 2000 e 2009 e que lles votasen ao menos 5000 persoas distintas. A lista queda como segue:

1) CIDADE DE DEUS (Brasil, 2002)
2) EL PIANISTA (R. Unido, 2002)
3) GRAN TORINO (USA, 2008)
4) EL SECRETO DE SUS OJOS (Argentina, 2009)
5) EL VIAJE DE CHIHIRO (Japón, 2001)

6) LA VIDA DE LOS OTROS (Alemania, 2006)
7) MILLION DOLLAR BABY (USA, 2004)
8) ESDLA: EL RETORNO DEL REY (USA, 2003)
9) MYSTIC RIVER (USA, 2003)
10) UP (USA, 2009)

11) WALL·E (USA, 2008)
12) EL CABALLERO OSCURO (USA, 2008)
13) BIG FISH (USA, 2003)
14) AMÉLIE (Francia, 2001)
15) OLD BOY (Korea del Sur, 2003)

16) ESDLA: LA COMUNIDAD DEL ANILLO (USA, 2001)
17) ESDLA: LAS DOS TORRES (USA, 2002)
18) MEMENTO (USA, 2000)
19) NUEVE REINAS (ARGENTINA, 2000)
20) RÉQUIEM POR UN SUEÑO (USA, 2000)

Comentarios para a lista: como podedes ver, no TOP20 "popular" aparecen as tres pelis de "El señor de los anillos", 12 películas yankis (¿moitas ou poucas?), 3 de Clint Eastwood (todo un récord), ningunha española (e iso que hai representación arxentina por partida doble), 3 de animación (2 de Pixar), 3 películas desasosegantes de carallo ("Memento", "Old boy" e "Réquiem por un sueño") e o TOP20 está coroado (para min, con toda xustiza) por ese peliculón que é "Cidade de Deus".

Resultados bastante acertados para min, ¿e a vós que vos parece?

13 outubro 2010

Tote King - Redes Sociales

Mr. sexador tiña que por esta canción onde os poliños en bucle infinito.....



pd. cando poidades tedes que ver network un mundo implacable [http://www.imdb.com/title/tt0074958/] e wallstreet [http://www.imdb.com/title/tt0094291/ ], dúas grandes pelis moi actuales.

06 outubro 2010

Coidado cos listillos

Hola parroquia.
Facendonos eco das útimas noticias da prensa sobre xente que abusa de outros (en referencia á última entrada de MathQnK no post anterior) quero divulgar un video de xente que fai algo semellante: cobrar por facer tonterías. Isto non estaría mal se a tontería en cuestión divertise ou tivese un fin social. Sen embargo, facer caixa á conta dos medos da xente, da súa incultura, ignorancia ou paranoia é algo feo.

Quero denunciar á fundación de saúde xeoambiental e a todolos que se dedican a practicar esa pseudociencia con fin lucrativo.




Os da fundación esa "informan" das propiedades antiradiación dunhas cortinas con mallado metálico. ¿Que será o próximo? ¿Uns calzóns de chumbo?

22 setembro 2010

Breizh, etapa 3: por la costa norte de Bretaña


Nuestro plan en el sexto día de viaje era visitar la Ille d’Ouessant, la isla fatídica bretona de los naufragios, pero pronto cambió la cosa debido a inclemencias climatológicas. Y es que el llamado “día del medio” (por estar en medio del viaje) nos lleva saliendo mal mucho tiempo, y este año no fue una excepción. Como alternativa a la isla, nos dirigimos por una zona llamada Pays des Abers, costa norte bretona, hasta que nos aburriésemos de hacer kilómetros. Las paradas más apasionates del día fueron en el dolmen más alto de Bretaña (en la foto se puede ver el día que llevamos y la magnitud del megalito), en las tres rías más grandes de la zona, en la costa desde el que se divisaba uno de los faros más grandes de Europa (al que intentamos ir infructuosamente, por llegar tarde al embarque) y en el bello pueblos de St.-Pol-de-Leon, todo un regalo para nuestros sentidos, en el que disfrutamos de su catedral (ver foto) y arquitectura de granito. La opción nocturna, el hotel Mirafiore, bastante rancio y destartalado.

Al día siguiente partimos un poco hacia el interior para llegar a pequeños pueblos en los que admiramos los Enclos Parosiaux, “conjuntos parroquiales”, que nos sorprendieron gratamente. Se trata de iglesias pequeñas que en el exterior tienen tallas bastante buenas de escenas de la biblia. Datan del siglo XVI-XVII y sin duda, de tenernos que quedar con una, lo haríamos con la de Guimilliau, con un crucero con más de 150 figuras representando vida y milagros de JC (en la foto). Durante el día también hicimos senderismo en Huelgoat (y movimos una piedra de 50 toneladas), vimos un Túmulus gigante y visitamos, ya en la Cote d’Armor (la tercera provincia bretona), la Ille de Brehat, aunque la visita relámpago y el baño en un aplaya de cantos rodados no colmó nuestras expectativas (aunque la zona era bonita y por algo le llaman costa de granito rosa, como se ve en la foto). Para la noche retrocedimos unos kilómetros a Lannion, donde dormimos en uno de los hostels más cutres de nuestra vida y conocimos alguna gente pintoresca.

Y, para el octavo día, seguimos por la costa norte de Bretaña. Tras una parada mañanera en Cap Frehet y Fort LaNatte, nos dirigimos a las visitas fuertes del día: la Bahía formada por St. Malo y Dinard.

Saint-Malo es conocida por ser la ciudad de los corsarios (por corsario se entiende funcionario pirata, es decir, piratas del estado que se dedicaban a joder a los ingleses por los mares adelantes totalmente legalizados – si en Etiopía se enteran). Nosotros también la conocimos por su turismo brutal, por sus filas interminables de gente en las calles y por unas murallas apañadas que tampoco justifican una visita prolongada. Si bien este pueblo nos defraudó, Dinard, justo en frente, nos sorprendió.

Dinard es un pueblo que se podría comparar como la Benidorm de los ingleses del siglo XIX. Cruzaban el canal buscando buen tiempo y se instalaron aquí, haciendo grandes mansiones que se agolpan en los acantilados de la playa (ver foto), y en las que Hitchcock se inspiró para “Psicosis” (no en vano él también veraneaba aquí). Paseo marítimo muy entretenido y chapuzón agradecido para parte del grupo.

Y sin más dilación, pusimos rumbo hacia la bahía del Mont-St.-Michel, concretamente hacia Genets, un pequeño pueblo con un hostel correcto en el que nos alojamos.

12 setembro 2010

Festa Bretona

PROGRAMA

17:00 1ª Sesión fotográfica: de Bourdeaux a Brest

19:00 Merenda bretona: te ou café con pastas bretonas

19:30 2ª Sesión fotográfica: de Brest a Tours

21:30 Concurso de prebes de moules

22:00 Cea bretona a base de crepes

24:00 Concurso de videos

Nota: As horas son orientativas, podendo sufrir modificacións en función da evolución das distintas sesións.


ASISTENTES

Organización: Xulián, Chiqui, Mariña e Iago. A data de celebración establecerase en función da dispoñibilidade destos para poder asistir.

Convidados: A organización resérvase o dereito de convidar a asistir á festa, ou a algunha das súas partes, a quen estime oportuno. Os convidados teñen as seguintes obrigas:

  • Confirmar a súa asistencia como moi tarde o xoves anterior ao día da festa.

  • Non queixarse se o número de fotos ou de videos resulta excesivo.

  • Colaborar nas sesións gastronómicas nas que participen segundo se lles requira.


FUNCIONALIDADES

Loxística: Noméase a Chiqui responsable de loxística. As súas funcións inclúen:

  • Habilitación do local da festa: Deberá estar limpo e dispoñer de asentos suficientes para todos os asistentes. Queda ao seu criterio a súa decoración.

  • Instalación e montaxe de equipo audiovisual con proxector, onde ver as fotos e os videos.

  • Habilitación da infrasestructura culinaria: Deberá dispoñer dun microondas, de cacharros para quentar cousas nel e dunha pota mediana-grande.

  • Suministro de menaxe: Proporcionará platos, vasos, cubertos e servilletas para todos os asistentes e tamén, se fose necesario, para servir os rellenos dos crepes. Queda ao seu criterio o material destos.

Contidos: Noméase a Xulián responsable de contidos. As súas funcións inclúen:

  • Suministro de fotos e videos ao responsable de loxística con suficiente antelación.

  • Selección e suministro da música ambiental que amenizará as distintas sesións.

Climatización: Noméase a Xulián responsable de climatización. As súas funcións inclúen:

  • Asegurar que o tempo meteorolóxico do día da festa sexa multitempo.

  • Adaptar a súa vestimenta aos distintos tempos que se vaian dando durante a festa.

Enoloxía: Noméase a Xulián responsable de enoloxía. As súas funcións inclúen:

  • Suministro de sidra para todos os asistentes.

  • Suministro de hidromel ou de chunchun para todos os asistenten.

Gastronomía: Noméase a Iago responsable de gastronomía. As súas funcións inclúen:

  • Suministro de pastas pastas bretonas para a merenda.

  • Suministro de moules suficientes para todos os participantes no concurso de prebes.

  • Suministro de crepes suficientes para todos os asistentes, segundo as necesidades acordadas previamente pola organización.

Coordinación: Noméase a Mariña responsable de coordinación. As súas funcións inclúen.

  • Establecer a data da festa, coordinando a dispoñibilidades dos membros da organización a fin de que todos eles poidan asistir.

  • Inscripción dos convidados. Deberá proporcionar aos responsables de loxística, enoloxía e gastronomía o número de asistentes a cada sesión da festa como moi tarde o xoves anterior ao día da festa, co fin de que estos poidan realizar adecuadamente as súas funcións.

  • Coordinación dos prebes do concurso de prebes de moules, para evitar que se repitan.

  • Coordinación dos contidos das crepes para evitar que se repitan.

Participación: Todos os asistentes á festa, sexan membros da organización ou convidados e con independencia das demáis funcións que teñan asignadas, deberán:

  • Notificar a súa asistencia á festa ao responsable de coordinación como moi tarde o xoves anterior ao día da festa. A notificación poderá facerse por sms, mail, teléfono, en persoa, ...

  • Participar no concurso de prebes de moules con polo menos un prebe. Deberase indicar ao responsable de coordinación, como moi tarde o xoves anterior ao día da festa, en que consistirá o seu prebe, para evitar que se repitan. No caso de que xa alguén notificase o mesmo prebe previamente, deberá cambiar a súa proposta.

  • Participar na elaboración do contido dos crepes aportando polo menos:

    • Unha proposta de relleno frío, que consistirá en un ou máis ingredientes presentados xuntos ou separados.

    • Unha proposta de relleno quente, que consistirá en un ou máis ingredientes presentados xuntos ou separados. Estos quentaranse no microondas antes de ser servidos.

    • Unha proposta de relleno de crepe doce, que consistirá en un ou máis ingredientes presentados xuntos ou separados.

Deberase indicar ao responsable de coordinación, como moi tarde o xoves anterior ao día da festa, en que consistirán os seus rellenos, para evitar que se repitan. No caso de que xa alguén notificase o mesmo relleno previamente, deberá cambiar a súa proposta.

02 setembro 2010

Breizh, etapa 2: De Vannes a Brest

A Bretaña entramos por la provincia más al sur, Morhbian, y empezamos la visita por Vannes, su capital. Se trata de un pueblo bretón bastante bonito con una zona vieja preciosa y además una muralla muy bien conservada que ofrece un paseo agradable. Aprovechamos para comer en esta primera parada una de las especialidades de la región, los Moussles Frites, es decir, mejillones con patatas fritas hasta caer de culo (acompañados de salsas al gusto, desde la marinera hasta el curry).

La segunda parada fue en la isla de Gavrinis, para empezar con la ración de megalitos que sabíamos que era ineludible en Bretaña. Esta visita se nos hizo un poco larga a algunos porque era guiada y en francés, aunque el sitio, un dolmen de 11m de largo, era espectacular. de ahí nos movimos a Carnac, en donde está la mayor concentración de megalitos de Europa. Menhires se agolpan en fila a lo largo de kilómetros de campo en algo que necesita ser visto por lo particular y extraño que es. Sin duda, una de las visitas del viaje, aunque las fotos no transmiten toda la grandeza del sitio.

La noche la pasamos en el albergue de Plouharnel, en la península de Quiberon, en el que para nosotros fue el mejor alojamiento de todo el viaje con diferencia, al lado de la playa y en un lugar idílico.

Al día siguiente retomamos nuestro camino costero hacia la provincia de Finisterre, la más occidental de todas. La primera parada la hicimos en el prescindible y megaturístico pueblo de Concarneau, y eso que fuimos temprano. Además de la foto, que está chula y que todo dios se saca, poco más se puede decir a favor de este sitio. Hubo unanimidad en tildarlo de visita coñazo. Donde no hubo tanta unanimidad fue en la capital de la comarca, Quimper. La catedral es bonita y el pueblo está muy bien preparado para los turistas en general, sobre todo las floreadas calles que dan a los ríos que la atraviesan, pero luego para muchos no fue más que Vannes ( a lo mejor porque la vimos primero, no sé) y el Museo del Pueblo Bretón supo más a fraude que a otra cosa (los cartesles no estaban en bretón!!! ni en inglés!! Y la llamada colección de trajes bretones más grande del mundo no pasa de la veintena!!).

La ruta prosiguió por Locronan, un pequeño pueblo espectacular donde todas las casas son de granito y ninguna se sale de un estilo medieval bastante chulo (es decir, si alguien pone uralita en el tejado se lo fulmigan). El pueblo cuenta con una plaza encantadora (en la foto), ningún poste de la luz a el teléfono y varios establecimientos con encanto. Ha sido escenario de películas de época, como “Largo domingo de noviazgo”, del director de Ameliè.

Finalizamos el día en Point du Raz, viendo un atardecer emotivo y especial. La foto habla por sí sola de la punta más occidental de Francia, tan simbólica como para nosotros nuestro Finisterre. Y aunque las crepes por la zona nos supieron genial, lo que no moló fue que nos cerraran el hostel de Brest y tuviésemos que buscar un nuevo alojamiento a la una de la mañana. Por suerte, en un sitio tan industrial y poco turístico como esta ciudad no fue difícil dar con el Centre Hotel, correcto para las horas intempestivas en las que nos movíamos.

26 agosto 2010

Breizh, etapa 1: De Burdeos a Nantes


Nuestro viaje empezó en Burdeos, muy lejos de la Bretaña, pero muy asequible desde Oporto con RyanAir. La llegada fue bastante dura porque el Albergue de la Juventud de Burdeos ignoró nuestra reserva de hacía ya un mes (después de que fuera dificilísimo contactar con ellos) y tuvimos que buscarnos la vida nada más llegar. La selección fue un hotel de la cadena Etap (55€ la triple sin desayuno) no muy céntrico peropor lo menos barato.

El penoso inglés fue una constante durante todo el viaje, incluso en la gente joven. En eso no tenemos nada que envidiar a los franceses, hablan tan mal como nosotros y con un acento digno de un joven Aznar.

Por la noche paseamos por Burdeos, en concreto por el puerto, muy bien iluminado.

El paseo es bonito y va a constituir nuestro mejor recuerdo de Burdeos, pues la ciudad, a pesar de tener el casco UNESCO más vasto del mundo, no ofrece nada del otro jueves. Las terrazas y el turismo de paparota se agolpan entre iglesias góticas, alguna plaza interesante (la mejor es la de la Bolsa) y fuentes (como la de los Girondinos).

Medio día bienaprovechado fue suficiente para dar cuenta de Burdeos, así que el segundo día del viaje por la tarde nos acercamos a Pilat, a 50 minutos en coche, lugar famoso por tener la duna más grande de Europa. Aquí sí que lo gozamos. 3 km de duna bastante más alta que la de Corrubedo rodeados de frondosos bosques. Eso sí, tirarse por la duna sale caro si se pretende volver a subir.

En cuanto a la marcha, en Burdeos hay algunos bares que abren hasta las tres en Plaza de la Victoria pero el ambiente está tras la estación de tren. Allí se puede salir tranquilamente hasta una hora española, eso sí, para no pagar entrada habrá que rebuscar y lidiar con la gente de dentro (en ocasiones chunguilla).

En el tercer día nos desplazamos a Nantes vía La Rochelle, una pequeña ciudad a medio camino de Burdeos y Nantes. Su interés reside en las torres medievales que flanquean el puerto y en cierta clientela tipo Costa Azul, esto refrendado por un café que nos tomamos por 4.20€.

Al entrar en Nantes ya por la tarde tuvimos que padecer un atasco de un hora que hizo que nuestros horarios de visita se descuadraran y tuviésemos que prescindir de la comida (ya veis cómo nos las gastamos).

En Nantes visitamos un extraño lugar llamado Les machines de l'Ile, donde artistas construyen artefactos dignos de Julio Verne (oriundo de la ciudad) y los exponen en un antiguo astillero de la ciudad. La pena es que no pudimos montar en un elefante gigante mecánico bastante impresionante. Ni que decir tiene que esta frikivisita se

ganó tantos fans como detractores.

Otra visita imprescindible (y además gratis) es el Castillo de los Duques de Bretaña, en el centro de Nantes, que es gratis, al igual que la catedral. El alojamiento lo realizamos en uno de los Albergues Juveniles más cutres de nuestra vida, La Manu (menudo sitio) y, en cuanto a la noche, decir que también hay sitio y que los habitantes de Nantes son amigables y divertidos (por lo menos con los que nosotros nos encontramos).


Tras estas paradas iniciales, nos encaminamos a la Bretaña propiamente dicha.

29 xullo 2010

Cinema de Verán (I)

A nova versión do Equipo A lévase publicitando en varios valados no camiño do Cuvi. Non podo evitar a sensación, cada vez que me cruzo con un deles, de estar vendo a uns tipos mal caracterizados en plan carnavales chungos. Non teño grandes esperanzas sobre o guión, incluso pode que a fotografía non sexa sobresaínte nin os diálogos chispeantes, pero teño a ilusión de vela no cine.

Caricatura do Equipo A
Outra caricatura do Equipo A

20 xullo 2010

BREIZH (Itinerario)

Resumen del itinerario;

Días 1 y 2 (12-ago, 13-ago)
Vuelo Oporto-Burdeos. Recogemos el coche y pasamos las dos noches en este albergue. Visita a Burdeos y compra de alguna botellita de vino para Sr. Méndez Estévez.

Día 3 (14-ago)
Oporto-Nantes (3h20min) Hay un posible parada en La Rochelle pero es probable que o nos levantamos a las 5 de la mañana para verlo todo o sea muy complicado. Visita a Nantes. Noche en el albergue juvenil La Manu.

Día 4 (15-ago)
Nantes-Vannes-Carnac-Plouharnel (140km, 2h). Posibilidad de gastar medio día más en Nates o de tirar ya para la zona de Carnac. Revisar posibles visitas por la zona. Noche en el albergue juvenil de Plouharnel.

Día 5 (16-ago)
Plouharnel-Concarneau-Quimper-Brest (190km paradas incluidas, 2h45min considerando los desvíos a las paradas en ruta). Revisar posibles visitas por la zona. Noche en Brest, en la opción que en el anterior blog quedó registrada. Alojamiento por 2 noches con la consecuente txikilavadora y la donación de 40 unidades de moneda local al bote por parte del interesado.

Día 6 (17-ago)
Brest-PlougastelDaoulas-Locronan-Crozon-Point du Raz-Brest (160km, 2h45min contando los desvíos a las paradas en ruta). Revisar posibles visitas por la zona. Repetimos hostel.

Día 7 (18-ago)
Brest-Guimiliau-Huelgoat-SaintPolDeLeon-Lannion (190km, 3h15min contando los desvíos a las paradas en ruta). Revisar posibles visitas por la zona.El hostel de Lannion es la opción escogida para dormir.

Día 8 (19-ago)
Lannion-Costa Rosa-Cap Frehel-SaintMalo-Genets (241km, 4h contando los desvíos a las paradas en ruta, auténtica paliza, ya podemos madrugar o prescindir de algo). Revisar posibles visitas por la zona. Noche en el albergue de Genents, con las mejores vistas al moint StMichel.

Día 9 (20-ag0)
Genets-MointStMichel-Dinan-Rennes (141km, 2h). Revisar cómo se visita el MontStMichel, marea alta a las 5.35h da mañán y baja sobre las 11:30h.Esta noche y la siguiente nos vamos a dormir a el albergue de la juventud. Con un poco de suerte, haremos el vinagres.

Día 10 (21-ago)
Rennes en su esplendor. Posibilidad de intercalar este día con el siguiente si las visitas no son de camino a Tours. Por ejemplo, si queremos ir por Brocilandia o como se llame la txikipropuesta y por el castillo de Josselin, en el interior de Bretaña, son 90km/1h30min solo ida, y como no queda de camino a Tours, pues mejor hacerlo este día que al siguiente. Noche en el destino anterior.

Día 11 (22-ago)
Rennes-Tours. Sin paradas, el viaje es de 250km, 2h30min. Se visita Rennes si no se visitó el día anterior y al ateardecer tirar para Tours. Noche en el albergue juvenil.

Día 12 (23-ago)
Tours-Oporto. Paseo matinal por Tours, devolución del automóvil con un par de miles de km hechos y embarque hacia Oporto.

Queda por liquidar:

1) La creación de un dios. Yo me ocupo.
2) Cómo llegar a Oporto.
3) Perfile de las rutas. Yo intentaré anotar las principales paradas pero simepre habrá cosas que se me pasen.
4) GPS. Xulián?
5) Coche y conductores? O esto ya está?

04 xullo 2010

Breizh (proposta de itinerario pa criticar)

Días 1 y 2 (12-ago, 13-ago)
Llegada a Burdeos a las 16.30h, alquiler del coche e instalación en el albergue. Ese primer día y el siguiente lo dedicamos a ver esta gran ciudad francesa, que presume de tener un enorme puerto patrimonio de la Humanidad, una catedral y el Gran Teatro como edificios punteros. El rollo gafapasta nos lo podremos tirar en el museo de Bellas Artes de la región. Ah, y hay vino, mucho vino, y bodegas, muchas bodegas. Lo que no sé es si la entrada es gratuita como en Porto.
Noches: Burdeos.
La propuesta para estas noches es este albergue a 10 minutos andando de la estación de tren y en el casco histórico de Burdeos. Tiene habitaciones de 6 personas, hay que reservar escribiéndoles un mail y hay que adelantar el 30% de la reserva. Todo bien salvo una pequeña txikipega: cierra de 2 a 5 de la mañana.
Mandado mail en inglés el miércoles para intentar la reserva. No hay señales de vida. Que alguien que sepa francés pruebe.

Día 3 (14-ago)
3h 20min nos separarían de Nantes, primera parada de cara a la Bretaña. Dedicaríamos todo lo que quedase de día a visitar el barrio medieval de Nantes y en especial el Castillo de los Duques de Bretaña. Pienso que este día valdría la pena madrugar y ganar tiempo.
Noche: Nantes.
La Manu es el albergue juvenil más céntrico y mejor conectado. Se puede reservar por internet y nos dan una habitación para 6 por 111€ desayuno incluido. Me parece difícil de superar.
Reserva efectuada en LaManu por 111,30€ (18,55 cada uno). Habitación de 6 con desayuno. Adelanto de depósito de 5,57€.

Día 4 (15-ago)
¿Pero no íbamos a Bretaña? Pues claro que sí. Este dia nos lo repartimos con lo que quede por ver en Nantes (1/2 día como mucho, nada si ya hemos visto todo) y después nos trasladaremos a la zona megalítica de Carnac, a 2h de coche, ya en la costa Bretona. Pernoctaríamos en un par de albergues preciosos en una especie de lengua de tierra que se mete en el mar tipo La Manga pero sin pelotazo inmobiliario (eso, si reservamos pronto).
Noche: Plouharnel o Quiberon
El albergue de Plouharnel es grande y parece menos misterioso que el de Quiberon, mucho más pequeño pero encantador por las fotos. A mí me vale cualquiera de los dos, pero creo que o mejor es que os pronuncieis cuanto antes.
Reserva efectuada en Plouharnel en régimen de 4+2 (la habitación doble NO se va a someter a sorteo). El total asciende a 116.40€ (19.4€ por persona, tragavivos gratis), incluye desayuno y sábanas y he tenido que adelantar 56.40€ según el señor que gestiona el hostel (un pastizal para mi gusto).

Día 5 (16-ago)
Carnac está separada 1h 30min de Quimper (sin paradas), en una carretera que recorre la costa sur de la Bretaña, y que tiene varias paradas interesantes, aunque quizá las mejores sean la propia Quimper y Concerneau, que alberga una importante fortaleza marítima. Madrugando incluso podremos tomárnoslo con mucha calma.
Noche: Quimper
Tenemos tres opciones: o el albergue de Quimper, bastante misterioso y no muy bien valorado en la red, o el albergue de Concerneau, mejor valorado pero un poco fuera de ruta (nos comemos este día y los siguientes 20km ida de más para ir a cualquier sitio)(eso sí, vistas al mar), o la tercera opción en una casa del siglo XVII en mitad de ningún sitio que se plantea como un poco más cara (27€)(el encanto se paga). Os recuerdo la posibilidad de hacer aquí dos noches.
Mandado mail en inglés al albergue de Brest cuya página está totalmente en francés con idéntico resultado que en el caso de Burdeos. Luego dicen que los españolitos no saben idiomas...

Día 6 (17-ago)
La Finisterrae franchute al completo: Locronan, Point du Raz y ls vistas de la bahía de Brest desde Crozon. Puesto que en Brest no hay gran cosa que ver, podemos hacer noche en Quimper (la 2ª, con opción a que al txiki le laven la ropa y done 40kn al bote) o dormir en Brest. El trayecto sin paradas de Quimper a Brest es de 1hora.
Noche: Quimper o Brest.
En Brest, en el centro, tenemos una opción medio económica si lo anterior no os convence. También podemos hacer 2 noches en Brest, vista la distancia entre Quimper y Brest. Hay otra opción pero la página está totalmente en franchute, así que el que quiera traducir que lo haga, yo no entiendo nada excepto el precio, que me parece que la media pensión son 27€.
Sigo siendo partidario de las dos noches en el mismo sitio, así que unid estas do opciones a las tres del día anterior.
Ídem del día anterior, la consulta era para los dos días.

Día 7 (18-ago)
Seguimos la carretera que atraviesa el P.N. de Armorique con dos intenciones claras: por un lado, disfrutar de los Enclos Parouxiaus (literalmente "conjuntos parroquiales), en especial el de Guimiliau, el más imponente, y por otro, realizar una ruta de senderismo en el pueblo de Huelgoat, alternativa élfica semejante as fraguas do Eume. La ruta a pie tiene una duración mínima de dos horas. El objetivo es salir luego hacia la costa norte al pueblo de Sant-Pol-de-Leon. El alojamiento por la zona es precario aunque abundan los campings. Incluso la ciudad más grande de la zona, Morlaix, anda escasita de albergues. Será una noche difícil de determinar. En cuanto a la distancia, de Quimper a Huelgoat hay 1h, de Huelgoat a Guimiliau 45min y de Guimilau a Saint-pol-de-leon otros 45 min.
Noche: ?
Debido a la falta de hostels de la zona, me parece que na opción bastante buena es meterse este día el madrugón más impresionante, ver todo lo relatado arriba y llegar a dormir a la costa rosa, que estaría a 1h de sint-pol-de-leon. Ahí hay dos buenos hostes muy cerca, uno en Lannion, una ciudad más o menos grande, y otro un poco más en la costa, en Trebeurden, en plena línea de playa, en una ruta de acantilados que podríamos hacer a la mañana siguiente. (Y así vemos la costa rosa---pero serían dos días de tralla, el que avisa no es traidor)
Reservado Lannion en plena costa rosa por 103,8€ (17,3 cada uno). Aquí nos garantizan 6 camas en dormitorio, así que existe la posibilidad de Fatuardos. He adelantado 5,19€ de depósito y también tenemos el desayuno.

Día 8 (19-ago)
La costa norte. Suponiendo que dormimos en Morlaix, recorremos obligatoriamente el Cap Frehel, Saint-Briac-sur-mer y Saint-Malo. Sería interesante abarcar más cosas como la costa de granito rosa, pero a ver que tal. De St-Malo a Dinan hay pocos kilómetros, así que podríamos dormir en cualquiera de los dos sitios. La distancia sin paradas entre st-pol-de-leon y st-malo es de unas dos horas y media.
Noche: Dinan o St-Malo.
Debido a que el albergue de Dinan está en "a tomar por culo" (2km del centro) y que St.Malo tiene costa y bastante vida nocturna, la opción parece clara. Aquí tenéis información del albergue de St. Malo. Es grande y nada caro.
Nada en St. Malo, ni en los alrededores. Existen dos alternativas:
1) Seguir buscando, aunque por menos de 30euros cerca de St. Malo está jodido (he pasado media tarde buscando y nada)
2) Una buena opción para el jueves es dormir en el albergue de Genets, en la bahía de Mont Sant Michel, justo enfrente. Y el viernes tirar para Rennes y dormir dos días en Rennes. Así nos coincide viernes y sábado en Rennes.

Día 9 (20-ag0)
Día para ver Dinan y el Mont-SaintMichel, que están separados entre ellos unos 60km. Habrá que mirar las mareas en el Mont-SaintMichel y si hay que reservar para verlo, ya que debe ser ultra turístico (fotos de carpas?).
Noche: Dinan.
La opción puede ser volver a dormir a St. Malo o avanzar al siguiente en Rennes. De Dinan a Rennes no hay mucha distancia, sobre 50 minutos.
Dinan tampoco tiene plazas. Ver punto anterior.

Día 10 (21-ago)
Volvemos al interior. El día lo dedicamos a Rennes, la otra capital de la Bretaña, en donde habrá que pasarse por el Parlamento de Bretaña y el barrio de la catedral. Rennes está muy cerquita de Dinan.
Noche: Rennes
El txiki no se quejará, a sábado en la ciudad más grande de la ruta. La opción céntrica a 25€ la noche en el Hotel La bretaña, con habitaciones dobles y sin desayuno. La barata (19€ con desayuno), el albergue de la juventud, pero a dos km del centro según la propia dirección del albergue. Aquí sí que hay que votar.
El albergue de la juventud no está tan a desmano como pongo arriba. Ver puntos anteriores y decididlo pronto, que como nos quedemos aquí sin sitio la hemos cagado.

Día 11 (22-ago)
Sobre 2h30min nos separan de Tours. Las opciones son varias: la primera, ir directamente a Tours y dormir ahí, y dedicarle el día a Tours. La segunda incluye una parada en Le Mans para comer y ver las vidrieras góticas de su catedral (e incluso el Museo del automóvil en el famoso circuito), con lo que llegaríamos a media tarde a Tours para dar un paseo por el centro. La tercera incluye más kilometraje: una vez llegados a Tours, desviarnos 40km al interior para ver uno de los castillos del valle del Loira declarados UNESCO, el de Chanonceau, llamado el castillo flotante. De nuevo nos quedaría el fuscolusco para Tours.
Noche: Tours.
No hay color, a un poquito menos de 20€ habitaciones individuales con desayuno en el centro de Tours en el albergue juvenil. Pero intentemos reservar en orden (para que no haya los líos del año pasado y queden días sueltos por el medio).
Reservadas tres habitaciones dobles por 116.64€ (19,44 cada uno). Incluyen desayuno y he adelantado 5,83€.

Día 12 (23-ago)
Paseo matinal por Tours, devolución del automóvil con un par de miles de km hechos y embarque hacia Porto.
Noche: cada uno en su casa, esperemos.

A RESPONDER (todo el mundo que viaje):

1) Facturamos tiendas de campaña? En algunos sitios los campings parecen muy viables. Hay que decidirlo ya.
2) Dar el visto bueno al itinerario cuanto antes para que se puedan hacer las reservas pertinentes, ya que ne las ciudades habrá que dormir en hostels (muy apañados, eso sí).
3) Yo siempre pienso en Tragavivos.
4) Pronunciarse sobre el último día, a ver si escogéis Tours y cañas, vidrieras y Tours o castillito y Tours.
5) También hay que mover lo del coche. Si finalmente somos 5, nos apañamos con un Touran-touran? Opción dos coches? decid...

30 xuño 2010

Lo mejor del mundial (cap. III)

So catro partidos para que unha destas seleccións sexa campeona...

Vexamos como vai a quiniela:

Uruguay vs. Ghana
A eliminatoria máis frouxa de todas pero que para min ten un dominador claro: Ghana. Rememorando o que lle pasou a España fai oito anos en Korea e vendo que Ghana é a selección máis semellante a unha anfitriona das que quedan, non me cabe duda de que pasarán os africanos. Ademais lembremos que este equipo sempre fixo bo papel nas categorías inferiores e que están a desenvolver un gran fútbol. Opinións?

Brasil vs. Holanda
A estas alturas eu empezo a ter claro que Brasil estará coma mínimo na final. Ten moi bos xogadores (neste link do 11 ideal da primeria fase so hai dous pero podería haber moitos máis) e a disciplina de Dunga fai deles un equipo demasiado forte en defensa. Os holandeses darán a cara ero lembremos que son moi "españois": teñen problemillas nos cuartos. O que si debería ser: un partidazo.

Argentina vs. Alemaña
Co firme desexo de que Maradona se vaia para casa e vendo que Messi non acaba de marcar, espero que os alemás pasen de ronda. Calqueira dos dous equipos poden gañar, pero se o fútbol fose xusto deberían perder os dous, xa que os errores arbitrais nos octavos de final foron clamorosos a favor de ambas seleccións. Outro partidazo. E sí, este e o equipo alemán que máis me gusta dos últimos vinte anos. Sen dúbida.

Paraguay vs. España
Ou "o enésimo fecho contra o que os españolitos terán que bregar". Se Portugal tiña xogadores para facer bo encontro e fixo un catenaccio de puta madre... que farán estes tíos? O resultado é máis compricado do que parece: os suizos xa nos birlaron o partido, seguimos estando malditos nos cuartos dun mundial e... o 0-0 significa penaltis, e a casillas lle bota mal o balón. A sufrir tocan.

En canto ao partido de onte, nada que decir de Torres, só que o partido comezou cando el se foi. Xogaron un pouquiño mellor pero moi lonxe do nivel Eurocopa. Abraiante Sergio Ramos (creo que o millor partido que lle vin na miña vida) e Villa, coma sempre, un crack. E vergonzoso tamén que a FIFA poña unha liña gris en todolos fora de xogo do mundial excepto no de onte, que o foi por moi pouco pero o foi. Do cartón vermello nin falo porque me da a risa. Aínda así, Portugal non mereceu outra cousa: fútbol moi rácano.

E mentres, os madrileños cabreados porque os do metro fan folga. Unha folga salvaxe, que din. E sale a Espe dando o coñazo, decindo que son pouco menos que fillos de puta. Qué jeta.
Xa que na tele (que asco, que puta merda de cobertura, que manipulación) non o din, terei que dicilo eu: esos tios están en folga porque o goberno da comunidade se pasou polos collós o seu convenio aprobado fai tan só 7 meses, que é distinto do dos funcionarios. Ademais, os conductores (xente con estudios) cobran sobre 1600€ mensuais facendo turnos entre as 6 e a 1 da mañá incluidos sábados e domingos. Non creo que sexa unha barbaridade vivindo en Madrid. Están no seu direito a facer folga. E se a min me poñen un servizos mínimos de ¡¡50%!! tardo menos en mandar a todo dios á merda.

E digo esto sendo afectado pola folga.

26 xuño 2010

Lo mejor del mundial (cap. II)


Trala primeira fase aquí vos traio o cuadro eliminatorio e os meus desexos para a seguinte ronda:

1-. Que alguén elimine a Arxentina XA. Principalmente porque se chegan lonxe quedará demostrado que calqueira equipo no que esté messi gaña sempre, indistintamente de si ten coma entrenador a un mono-mosquito, un soplagaitas ou Don Enrique. Ademais, os mexicanos andan a xogar bo fútbol (Giovani Dos Santos está a facer un mundial moi decente).

2-. Penso que o antifútbol merece castigo, polo que o vergonzoso comportamento de Inglaterra nos últimos minutos do seu partido co Eslovenia, xogando á italiana e perdendo tempo de modo sanguinolento debería ser castigado polo turcoalemán "mellor xogador da primeira fase". Nunca pensei que iría cos alemás...

3-. E falando dos italianos, qué alegría que se pirasen, porque todos sabemos que chegadas as eliminatorias estábamos fodidos (visualizaba 4 empates e varias tandas de penalties gañadas, catenaccio ate o final). Vaia tipejos.

4-. De tódalas seleccións vivas, quizá a sorpresa a de EEUU, que de momento xogou 2 partidos moi bos e un regular, Ghana, que e a única selección africana viva, ou Xapón, que bailou a Dinamarca antonte ao estilo de Oliver e Benji.

5-. E de España non digo nada, o día que sancionen a Piqué e lle rompan ben rota a perna a Iniesta pois vamos de cu. A Cesc non o pon porque pensa que non é español, Xavi non se vai nin de dios e o de Torres é de xuzgado de guardia, o tío non corre, non remata, non desborda... algo normal tras 3 meses de inactividade, pero... para que carallo o pon, logo? Se non está pa xogar que non xogue, carallo.

6-. E por suposto a ración friki de noticias mundiais: métanse as putas vuvuzelas polo cu, por dios, xa non solo os cubanos escapan aproveitando as olimpiadas, por moito que chore o dianteiro ao escoitar o himno, e a lista dos máis feos de sudáfrica, un clásico, aínda que tamén neste a partado andan lonxe do nivel doutros mundiales (por mioto que teñan a Ribery).