Amosando publicacións coa etiqueta finde espectacular. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta finde espectacular. Amosar todas as publicacións

18 maio 2014

Zapafinde 3.0_v0

Primeiro de nada unha recomendación persoal: non vos fiedes dos novos medios de comunicación que contan moitas calumnias. Sempre hai que facer caso aos medios oficiais de difusión, BOE, DOGA, La Región, ou para o evento en curso: este blog.

1. Antes de que sigades lendo, meus queridos amigos, quero deixar claro que esta edición do Zapafinde non é unha democracia. Aquí vaise a facer o que eu diga, para algo se utiliza o método do dedazo, i´m the man.
2. O segundo é marcar unha data. Xa está. Os días escollidos son 4,5 e 6 de xullo. Se alguén non pode que o diga xa ou que conceda para sempre. É necesario confirmar asistencia como nas bodas.
3. Unha vez elabore o presuposto inicial pasareivos un número de conta no que realizaredes o ingreso. Con estos cartos pagararei as reservas e outros gastos de loxística, incluidos os honororios do organizador (con este diñeiro ireime ao Caribe ou ás Canarias se non me dá).
4. Irei avanzando noticias, programa, instruccións, contido da maleta e demais cousas que se me ocurran en vindeiras entregas, a medida que se acerque a data.
5. O organizador reservase utilizar os medios que considere oportunos para informar sobre o evento, tomar decisións e asignar tarefas. En caso de dúbidas revisar o punto 1.



10 maio 2011

El número 56 te la jura


Bueno bueno, pues aquí tenemos las primeras imágenes casi en exclusiva de la jura de bandera del señor Araujo, alias el número 56. Lo más destacable del fin de semana, a entender por este cronista, se puede resumir en lo siguiente:

- La delegación gallega: muchísimas gracias en nombre de la familia López Araujo por venir, tanto a esa máquina asesina del Ejército del aire que te puede matar a base de impresos B12 (por triplicado y sin firma digital!!! Si lo llegan a tener en Guantánamo aparece Bin Laden hace tres años), a la representación Mira Miñones (¿a quién le iba a joder pitillos el nuevo soldado, si no?) y al tío que desafió las inclemencias climatológicas con su manga corta y gafas de sol a pesar del ambiente invernal de la jura. Gonzalo, Bea y Eulo, ¡gracias por venir! (al Txiki le dejo aparte).

- El acto de la jura en sí mismo: más próximo a la ranciedad que a otra cosa, hubo varios momentos estelares que no podemos pasar de largo: el furgón de primeros auxilios cargándose un pobre árbol que estaba en el lugar equivocado a la hora inadecuada, la pronunciación de ESpáña digna de una peli de Torrente, los 40 minutos de retraso por esperar a los políticos de turno (ni de ellos y su falta de todo se libra el ejército) y los propios espectadores (familiares de los implicados), que respondían a los momentos solemnes y silenciosos (como la retirada de la bandera) con aperturas de bolsas de Drakis o con el politono del WakaWaka a todo trapo.

- La gastronomía cacereña: dimos buena cuenta de las migas y los platos con torta del casar (menudo invento contundente), pero quizá lo más destacable es la bebida típica del lugar. Si en Galicia tenemos el Albariño, o en Sevilla tienen la manzanilla, en Cáceres tienen la litrona, que puedes degustar a 3 eurillos más o menos en todo bar, con su casco y todo. Lo mejor, la promoción de algún bar para potenciar tan gustoso caldo: ración a 6 leuros, ración más litrona, 5.50€. Y lo demás son tonterías.

- La txikipropuesta: sin duda, dormir media hora del viernes al sábado es una txikipropuesta de manual, por mucho que Salamanca y su noche estuviesen que te cagas... pero bueno, no hay viaje sin txikipropuesta, y sin duda Txiki has hecho una labor animando al personal a venir que no será fácilmente olvidada por los Araújo, así que muchísimas gracias por todo. 56 está pensando incluso, ante tal gesto, devolver la estrella del cheriff. Ojalá que el viaje de vuelta no se hiciese tan mortal como parecía.

- El sorteo: en un acto de bondad inimaginable, nuestro anfitrión repartió grandes premios finalizada la comida, mediante un sorteo en el que hubo compota de manzana, cápsulas de SonGoku, pastillas para transformar tu orina en Solán de Cabras o una súper barbacoa que ya le gustaría al mismísimo último superviviente (no puedo esperar a la nueva entrega de "A guach in de moning", el microespacio del Xul, con semejante atrezzo).

- La noche: las ha habido mejores-- pero nos da igual. Ha habido multiambiente (desde el jevi de la Cripta hasta la tujada del Down) y nos hemos emborrachado (más o menos), así que todo bien. Atrás quedan las tías que cambiaron su conversación al saber que el funki era milico, las partidas en pseudofutbolines, la pelea de gallos secc1 contra secc2, el discurso vacío de Bea en el Submarino y los debates de corte militar lanzados hábilmente a lo largo de la noche por Gonzalo. Había que celebrar y punto.

Y en fin, que me dejo cosas seguro, pero ya iréis apuntillando en los comentarios... sólo decir que estas fotos y las demás están ya en el fotobroza, junto con algún video, así que disfrutadlo!!!

26 novembro 2008

Por favor

Bueno, antes de pasar ás fotos, unhas reflexións:
Ó señor Manolo Weeks, alias Antuno, por favor, teña a bondade de postear se lee...
Ó señor Eliseo, alias el sobr.., por favor, postee ou envíe as fotos do día da ascensión da lagartija...
Ó señor MathQnk, alias Kopito, prégaselle que demostre as últimas afirmacións sobre o skyline desa famosa cidade situada de Miranda para abajo...(como diría a canción)

A tódolos que este fin de semana saíron pola City e por, supoño moi xustificadas razóns, se intentaron por en contacto con un servidor cada pouco, por favor, traten de facerme chegar a súa mensaxe...

Quedarame pendiente unha foto da serie "Pan no Mundo" que intentarei escanear e compartir en breve.

E despois dun bo sermón e como o prometido é débeda:

As fotos están en orden inversa ós acontecementos


O carro que nos deixou tirados (despois da marcha dos membros do benemérito corpo) co consello de sabios tratando de arreglar a xunta da trócola dañada...





Fotos de grupo, a marmota e o mantel facendo cochinaditas na fonte (alguén máis lle atopa algún parecido razonable??), descanso ó remate da marcha





Por aquí anda o vello "lebre" que nos soltaron entre a néboa: iba cun bastón tunning que lle permitía escalar a velocidade de crucero...(non o demos alcanzado)





Bueno, estou canso de esperar a que suban as fotos... Xa se comentarán nos post...