30 xuño 2010

Lo mejor del mundial (cap. III)

So catro partidos para que unha destas seleccións sexa campeona...

Vexamos como vai a quiniela:

Uruguay vs. Ghana
A eliminatoria máis frouxa de todas pero que para min ten un dominador claro: Ghana. Rememorando o que lle pasou a España fai oito anos en Korea e vendo que Ghana é a selección máis semellante a unha anfitriona das que quedan, non me cabe duda de que pasarán os africanos. Ademais lembremos que este equipo sempre fixo bo papel nas categorías inferiores e que están a desenvolver un gran fútbol. Opinións?

Brasil vs. Holanda
A estas alturas eu empezo a ter claro que Brasil estará coma mínimo na final. Ten moi bos xogadores (neste link do 11 ideal da primeria fase so hai dous pero podería haber moitos máis) e a disciplina de Dunga fai deles un equipo demasiado forte en defensa. Os holandeses darán a cara ero lembremos que son moi "españois": teñen problemillas nos cuartos. O que si debería ser: un partidazo.

Argentina vs. Alemaña
Co firme desexo de que Maradona se vaia para casa e vendo que Messi non acaba de marcar, espero que os alemás pasen de ronda. Calqueira dos dous equipos poden gañar, pero se o fútbol fose xusto deberían perder os dous, xa que os errores arbitrais nos octavos de final foron clamorosos a favor de ambas seleccións. Outro partidazo. E sí, este e o equipo alemán que máis me gusta dos últimos vinte anos. Sen dúbida.

Paraguay vs. España
Ou "o enésimo fecho contra o que os españolitos terán que bregar". Se Portugal tiña xogadores para facer bo encontro e fixo un catenaccio de puta madre... que farán estes tíos? O resultado é máis compricado do que parece: os suizos xa nos birlaron o partido, seguimos estando malditos nos cuartos dun mundial e... o 0-0 significa penaltis, e a casillas lle bota mal o balón. A sufrir tocan.

En canto ao partido de onte, nada que decir de Torres, só que o partido comezou cando el se foi. Xogaron un pouquiño mellor pero moi lonxe do nivel Eurocopa. Abraiante Sergio Ramos (creo que o millor partido que lle vin na miña vida) e Villa, coma sempre, un crack. E vergonzoso tamén que a FIFA poña unha liña gris en todolos fora de xogo do mundial excepto no de onte, que o foi por moi pouco pero o foi. Do cartón vermello nin falo porque me da a risa. Aínda así, Portugal non mereceu outra cousa: fútbol moi rácano.

E mentres, os madrileños cabreados porque os do metro fan folga. Unha folga salvaxe, que din. E sale a Espe dando o coñazo, decindo que son pouco menos que fillos de puta. Qué jeta.
Xa que na tele (que asco, que puta merda de cobertura, que manipulación) non o din, terei que dicilo eu: esos tios están en folga porque o goberno da comunidade se pasou polos collós o seu convenio aprobado fai tan só 7 meses, que é distinto do dos funcionarios. Ademais, os conductores (xente con estudios) cobran sobre 1600€ mensuais facendo turnos entre as 6 e a 1 da mañá incluidos sábados e domingos. Non creo que sexa unha barbaridade vivindo en Madrid. Están no seu direito a facer folga. E se a min me poñen un servizos mínimos de ¡¡50%!! tardo menos en mandar a todo dios á merda.

E digo esto sendo afectado pola folga.

26 xuño 2010

Lo mejor del mundial (cap. II)


Trala primeira fase aquí vos traio o cuadro eliminatorio e os meus desexos para a seguinte ronda:

1-. Que alguén elimine a Arxentina XA. Principalmente porque se chegan lonxe quedará demostrado que calqueira equipo no que esté messi gaña sempre, indistintamente de si ten coma entrenador a un mono-mosquito, un soplagaitas ou Don Enrique. Ademais, os mexicanos andan a xogar bo fútbol (Giovani Dos Santos está a facer un mundial moi decente).

2-. Penso que o antifútbol merece castigo, polo que o vergonzoso comportamento de Inglaterra nos últimos minutos do seu partido co Eslovenia, xogando á italiana e perdendo tempo de modo sanguinolento debería ser castigado polo turcoalemán "mellor xogador da primeira fase". Nunca pensei que iría cos alemás...

3-. E falando dos italianos, qué alegría que se pirasen, porque todos sabemos que chegadas as eliminatorias estábamos fodidos (visualizaba 4 empates e varias tandas de penalties gañadas, catenaccio ate o final). Vaia tipejos.

4-. De tódalas seleccións vivas, quizá a sorpresa a de EEUU, que de momento xogou 2 partidos moi bos e un regular, Ghana, que e a única selección africana viva, ou Xapón, que bailou a Dinamarca antonte ao estilo de Oliver e Benji.

5-. E de España non digo nada, o día que sancionen a Piqué e lle rompan ben rota a perna a Iniesta pois vamos de cu. A Cesc non o pon porque pensa que non é español, Xavi non se vai nin de dios e o de Torres é de xuzgado de guardia, o tío non corre, non remata, non desborda... algo normal tras 3 meses de inactividade, pero... para que carallo o pon, logo? Se non está pa xogar que non xogue, carallo.

6-. E por suposto a ración friki de noticias mundiais: métanse as putas vuvuzelas polo cu, por dios, xa non solo os cubanos escapan aproveitando as olimpiadas, por moito que chore o dianteiro ao escoitar o himno, e a lista dos máis feos de sudáfrica, un clásico, aínda que tamén neste a partado andan lonxe do nivel doutros mundiales (por mioto que teñan a Ribery).

20 xuño 2010

Lo mejor del mundial (cap. I)

Visto que los últimos comentarios de la anterior entrada van encaminados a comentar todo este gran acontecimiento mundial, hagamos una recapitulación de lo que hasta ahora ha significado tan magna competición. Esto es lo que nos ha aportado Sudáfrica 2010 (de momento):

1-. Grandes y jugosas cantadas de los porteros. El conocidísimo en su casa a la hora de comer Gaoaoui, portero de Argelia, además del de Japón, el de Ghana y el portero inglés Green (al que podemos ver en acción en el link), nos han regalado de momento la posibilidad a todos y cada uno de nosotros de nacionalizarnos e ir seleccionados como porteros. La gente le echa la culpa al balón. Yo creo que simplemente son malos... además, con que puto balón entrenan? con sandías?

2-. Sara Carbonero y la desastibilización de la selección. No flipeis todavía, que lo explico. Según muchos tabloides y páginas web de nuestros amigos los ingleses, Sara Carbonero es la enemiga desde dentro: es la única novia de jugador a la que se le ha permitido viajar (porque dice que es periodista, ya ves tú) y machacó a Casillas con preguntas arrogantes y humillantes después de la derrota de la selección "perfecta" ante la todopoderosa... Suiza (un equipo que, sólo por los cuatro idiomas distintos que se habla en el paraíso fiscal, debería de tener poco entendimiento en el campo, por eso de la hipótesis de Babel). Yo he visto la entrevista y el sensacionalismo de Sálvame Deluxe al lado del británico es de Pin Y Pon.

3-. Los amigos de lo ajeno le tocan los cojones a Blatter. El link nos lleva al último robo perpetrado el día que Forlán machacó al país anfitrión, que ya ni fue noticia porque que te roben en Sudáfrica es casi lo más turístico del país. Recordemos que periodistas chinos e incluso jugadores de selección han sido ya atracados en las dos semanas que llevan en Sudáfrica. Mi pregunta es por qué las condiciones de seguridad de un Copa del Mundo nunca se imponen al componente folklórico para escoger organizador. Y lo mejor, el siguiente es en Brasil. Me imagino a Messi ya secuestrado en una favela de Río... qué genial excusa para derribarlas todas...

4-. ¿Y qué quiere, el título de periodista deportivo o lo que tenga la caja? (frase de cualquier feria de pueblucho de tres al cuarto) . Tras el rechazo popular a JJ Santos que recojo en el link y el fulgurante fichaje de Paco González, pensaríamos que nos libraríamos de este tiparraco, pero no. Ely recoge sus mejores frases del otro día:

- Blater nos fai o homenaxe de asistir o partido de España, por algo será...

(resposta do outro comentarista)
-Blater é suizo...

(resposta resentida de JJ)
-Blater teria q ir a peluquería, con esa melenita parece Chiquito...

- Toda Suiza esta en su area, ata vexo a Federer.

- Fernandes, xa vai andando, esta resignado, admais ten case 40 anos, pouco vai facer...gol de Fernandes.

En fin, estoy esperando ansioso el siguiente partido. ¿Mejorarán aquello de "el más listo de la clase" --- Antena3 style?

5-. A rajar que son dos días. Frases célebres mundialistas: "Vete a tomar por culo, hijo de puta" de Anelka a Domenech (un tipo que tiene pinta de crítico de arte gafapasta no puede ser entrenador de fútbol) y "Qué bonito es que te abucheen tus propios hinchas" de Rooney (un futbolista curioso, con una calidad incomprensible escondida detrás de un físico de paleto que tunea el coche y la monta en tascas) a las cámaras del Mundial. Gracias a esta gente los árbitros han pasado totalmente desapercibidos.

Y, por otro lado, no hablo de fútbol porque yo, que me estoy tragando bastantes partidos, he visto muy poquito, el Mundial tiene una calidad bajísima. Muchos cracks están en baja forma después del tute Liga-Copa-Champions y eso se nota, cualquier manada de gentecilla que sepa colocarse bien te la lía y no se les puede marcar un gol porque se ponen 11 a defender (y eso que no les dejan sacar a dos porteros, la mítica reivindicación de Clemente, que si no...). Esperemos que la calidad suba de aquí al inicio de las eliminatorias, porque si no...

09 xuño 2010

Un día español (one more day, part 2)

Antecedentes: Los sindicatos españoles, que no habían llamado a huelga cuando teníamos 4 millones y medio de parados y la mitad del presupuesto empeñado en algo llamado Plan E que tenía que crear empleo, convocan una mani solo para funcionarios el 8J. Cito al periódico Expansión para que sepáis, si os atrevéis, las cifras que reciben estos señores, que recordemos que además tienen afiliados y un sueldo como cualquier otro funcionario. Un grupo de cinco personas funcionarias (3 profes de pedro Muñoz, una bibliotecaria de pueblo mileurista y otra bibliotecaria de la Biblioteca Nacional -ni más ni menos- también mileurista -viviendo en Madrid capital, ahí es nada-) nos vamos a Madrid a la mani pero hacemos una pancarta con el slogan:

"POLÍTICOS LADRONES, SINDICATOS VENDIDOS"

Es decir, lo del sueldo es una putada pero bueno, el país se cae a cachos y nos están dando a todos por culo... que hacen estos señores por nosotros??

acto 1--12.37h
Concentración enfrente del ministerio de economía. Un éxito: ciento veinte personas contando la policía. Solo está la CGT y no sacamos la pancarta porque parecería que vamos contra ellos en lugar de contra todos. Es tan triste que duramos veinte minutos...

acto 2--13.22h
Acudimos a la Puerta del Sol para que uno de nosotros se dé de baja en su sindicato, ANPE Madrid, uno que tiene cierta familla dentro de los docentes. El proceso fue el siguiente: "Me quiero dar de baja". "Muy bien, dime el nombre". Mi compañero le da el nombre y el tío lo anota en unos folios que estaban escritos por el otro lado y lo deja en un montón. (ojo al sistema "informatizado"). "ya está?". "sí". Ni preguntaron por qué ni nada. Hala. Normal. Si viviesen de los afiliados...

acto 3--14.31h
Vamos a comer al Maceiras, un bar gallego muy chulo que hay en Huertas y que la verdad es baratito. En lo mejor de la comida más de 20 personas de CC.OO. entran, gritan, colapsan y molestan hasta que les dan mesa. Una vez sentados, empiezan a beber cerveza y a corear "huelga, huelga, huelga". A una señora no le traen su cerveza y no duda en decirle "amablemente" a la única camarera del local "que ya está bien, te he pedido una cerveza". Nos asalta la duda. A nosotros el día de huelga nos lo descuentan, pero... ¿y a los sindicatos? Seguramente no... en el fondo "están trabajando" (no confundir con haciendo su trabajo).

acto 4--15.44h
Subiendo Huertas, encontramos una sede de CC.OO. y no podemos resistirnos a sacar una foto en la puerta con nuestra pancarta. Dos tipos que salen nos ven y al principio, leen políticos ladrones y se emocionan, pero cuando ven lo referente a lo suyo cambian la cara.
Otro colega (el que hizo la pancarta) inicia este diálogo que reproduzco línea por línea:

colega: es que estamos muy quemados con la gestión de la crisis, y ahora venimos de comer y vustros amigos celebraban la huelga como una fiesta y eso será porque hasta os pagarán hoy, no como a nosotros...

Sindicalista: huy, más, y lo que tú no sabes (ironía x10)

colega: no, si hasta a lo mejor tenéis hoy dietas para ir a jalar por ahí y también os lo pagan

Sindicalista: también nos pagan el polvo de esta noche (ironía x100) (juego, set y partido para el sindicalista)

acto 5--17.23h
Indignadísmos por lo anterior, paseamos por Madrid nuestra pancarta, por todo el Paseo del Prado, recibiendo apoyos de la gente, pero ninguno se nos unen. Tan sólo dos chicas enfermeras a las que llamaré espontánea1 y espontánea2 en lo sucesivo. Así que éramos 7. Lo que no sabía es que éramos 7 ante el peligro.

acto 6--18.37h
La manifestación llevaba 7 minutos cuando un grupo de energúmenos de CC.OO. (una vez más) vino a decirnos que nos fuésemos de allí porque esa manifestación era suya. Suya. No mía. Yo soy funcionario, me han bajado el sueldo, solo los sindicatos me pueden llamar a huelga y he perdido el día de trabajo y dinero en el viaje para no poder decir mi opinión. Se encienden los ánimos. Llega otro que grita más y se nos pone a veinte centímetros de la cara a llamarnos "fascistas de la COPE" y "alumnos de Jiménez Losantos" a grito pelado. Uno de mis compañeros les replica, ya encendido, que está allí para manifestarse como el salga de los huevos. A punto de hostiarnos, separamos a nuestro colega en medio del griterío hasta que espontánea2 se pira, aparece otro estalinista y lo arregla por la vía rápida: nos rompe la pancarta. Así de directo. Todos se piran insultándonos. Flipamos. Los que han hecho eso se suponen que nos representan, que son funcionarios y son mayores que mi padre. Pero tienen menos educación que un tripitidor de 2º de la ESO a los que yo no puedo echar de clase...

acto 7--18.57h
Una tercera espontánea se nos une y consigue pegatinas del sindicato de la policía, pero empieza a llover y la pancarta es imposible de reconstruir. Estamos anonadados todavía por lo ocurrido. Decidimos irnos. No queremos engrosar la lista de gente manifestándose. Hemos contado unos tres mil con pegatas de algún sindicato. Sin ningunas siglas, unos cien. Unos señores que vieron la escena de lejos nos la vienen a comentar. Nos apoyan... pero tampoco se pusieron a nuestro lado...

acto 8--00.12h
De vuelta a casa, escucho en la radio las cifras de los sindicatos. Seguimiento del 70%. Hijos de la gran puta. A la mañana siguiente el gobierno dice que un 11.8%. Si tengo que escoger, ZP y Marianín me mienten menos. Qué triste. Eso sí, pienso contar esta historia y volver a la huelga general con otra pancarta para que rompan. Y otra. Y otra. Y cuando vengan al instituto, haré lo posible por echarlos y decirles que no quiero que vuelvan hasta que propongan que los sindicatos renuncien a las ayudas estatales y vivan solo de las cuotas de los afiliados. A ver así si se meten ellos las banderitas por el culo.





06 xuño 2010

El humor de los descendientes del Rey David

Creo que sobran las palabras... ya sabemos donde se inspira InterEconomía. La canción empieza a los 25 segundos más o menos.