18 maio 2011

Y si...

Bueno, este post é unha proposta para o verán:

O Euskal Tour 2011

Pois si rapaces, a proposta sería recorrernos en carro as verdes terras desa xente nunca romanizada! Visitas ás principais cidades como Bilbao (Cosmopolita, industrial e con museos de Titanio), San Sebastián (A cidade á beira da praia da Concha), Vitoria (moderna cidade, modelo de desenvolvemento urbano), Pamplona (en temporada baixa de speed bull racing) e como puntos extra Santander (a cidade do banco que quere ser o teu banco), Logroño (¿? A parte da rima non se me ocurren moitos máis comentarios), Baiona(non, esta é Bayona)

Dependendo da ruta elexida existen outras cidades bonus: Asturias (ruta norte)/León + Burgos (ruta sur) jeje, si, Palencia tamén queda por ahí, pero… igual é unha provincia moi castellana e xa hai quen ten moi visto ese tipo paisaxe…

Axustando o presuposto caberían actividades como:

  • Visita a caseríos
  • Sección Tragaviveando
  • Bailes regionales
  • Graffitoak


  • Mellorar o swim
  • Artes marciales
  • Tomalo sol nas playukis do Cantábrico



Habendo liquidez, quorum e ganas, a arquitectura sería semellante á implementada en Francia (coche+albergue) coa vantaxe de que os desprazamentos serán máis curtos entre cidades. Quedan excluidos chistes sobre esta xentiña, pues!

10 maio 2011

El número 56 te la jura


Bueno bueno, pues aquí tenemos las primeras imágenes casi en exclusiva de la jura de bandera del señor Araujo, alias el número 56. Lo más destacable del fin de semana, a entender por este cronista, se puede resumir en lo siguiente:

- La delegación gallega: muchísimas gracias en nombre de la familia López Araujo por venir, tanto a esa máquina asesina del Ejército del aire que te puede matar a base de impresos B12 (por triplicado y sin firma digital!!! Si lo llegan a tener en Guantánamo aparece Bin Laden hace tres años), a la representación Mira Miñones (¿a quién le iba a joder pitillos el nuevo soldado, si no?) y al tío que desafió las inclemencias climatológicas con su manga corta y gafas de sol a pesar del ambiente invernal de la jura. Gonzalo, Bea y Eulo, ¡gracias por venir! (al Txiki le dejo aparte).

- El acto de la jura en sí mismo: más próximo a la ranciedad que a otra cosa, hubo varios momentos estelares que no podemos pasar de largo: el furgón de primeros auxilios cargándose un pobre árbol que estaba en el lugar equivocado a la hora inadecuada, la pronunciación de ESpáña digna de una peli de Torrente, los 40 minutos de retraso por esperar a los políticos de turno (ni de ellos y su falta de todo se libra el ejército) y los propios espectadores (familiares de los implicados), que respondían a los momentos solemnes y silenciosos (como la retirada de la bandera) con aperturas de bolsas de Drakis o con el politono del WakaWaka a todo trapo.

- La gastronomía cacereña: dimos buena cuenta de las migas y los platos con torta del casar (menudo invento contundente), pero quizá lo más destacable es la bebida típica del lugar. Si en Galicia tenemos el Albariño, o en Sevilla tienen la manzanilla, en Cáceres tienen la litrona, que puedes degustar a 3 eurillos más o menos en todo bar, con su casco y todo. Lo mejor, la promoción de algún bar para potenciar tan gustoso caldo: ración a 6 leuros, ración más litrona, 5.50€. Y lo demás son tonterías.

- La txikipropuesta: sin duda, dormir media hora del viernes al sábado es una txikipropuesta de manual, por mucho que Salamanca y su noche estuviesen que te cagas... pero bueno, no hay viaje sin txikipropuesta, y sin duda Txiki has hecho una labor animando al personal a venir que no será fácilmente olvidada por los Araújo, así que muchísimas gracias por todo. 56 está pensando incluso, ante tal gesto, devolver la estrella del cheriff. Ojalá que el viaje de vuelta no se hiciese tan mortal como parecía.

- El sorteo: en un acto de bondad inimaginable, nuestro anfitrión repartió grandes premios finalizada la comida, mediante un sorteo en el que hubo compota de manzana, cápsulas de SonGoku, pastillas para transformar tu orina en Solán de Cabras o una súper barbacoa que ya le gustaría al mismísimo último superviviente (no puedo esperar a la nueva entrega de "A guach in de moning", el microespacio del Xul, con semejante atrezzo).

- La noche: las ha habido mejores-- pero nos da igual. Ha habido multiambiente (desde el jevi de la Cripta hasta la tujada del Down) y nos hemos emborrachado (más o menos), así que todo bien. Atrás quedan las tías que cambiaron su conversación al saber que el funki era milico, las partidas en pseudofutbolines, la pelea de gallos secc1 contra secc2, el discurso vacío de Bea en el Submarino y los debates de corte militar lanzados hábilmente a lo largo de la noche por Gonzalo. Había que celebrar y punto.

Y en fin, que me dejo cosas seguro, pero ya iréis apuntillando en los comentarios... sólo decir que estas fotos y las demás están ya en el fotobroza, junto con algún video, así que disfrutadlo!!!

26 abril 2011

Jardín Botánico Montealegre

Me llena de orgullo y satisfacción comentar que, acorde al mejor periódico de ourense, el Jardín Botánico Montealegre estará terminado para mayo de este año.

Es algo raro, es como si hubiera algo en mayo que hiciera que las obras se apurasen y que tuviesen que terminar antes de una fecha predeterminada (que se yo, loco de mi, pero quizás tal vez, en vez de cada cuatro años las elecciones debería ser cada dos).

algún sábado de xulandismo estuvimos en una obra cerca de mi casa y por la sesión fotográfica que han hecho los del periódico (ni que el concello le diera subvenciones)
la situación es la misma.

por lo tanto, aprovechando que el sr. txiki es viejo y ya no puede proponer nada... y si... hacemos una visita al macro complejo que deja en bragas por su monumentalidad a la ciudad de la cultura y a la ciudad de las artes y las ciencas y al guguenjeim y a la de avilés de cuyo nombre todavía no puedo cachondearme.

saludos con sol desde santiago

12 abril 2011

On Jolideis

Queridos zapatillescos, Nete Chagas, Miss Q. y demás fauna que se conecta desde las Antípodas:

Ha llegado la hora de debatir el siempre divertido y perroflautesco viaje de verano. Son muchas las variables que hemos de manejar este año, de las que daré cuenta enseguida, y por lo tanto pronunciarse es de vital importancia para demostrar que la democracia aún sigue funcionando por lo menos en grupos de no más de diez personas. Por ello me he asegurado de hacer la entrada antes de Semana Santa (para que se pueda discutir face to face para casi todos excepto yo) y no a día 31, para no agobiar al Txiki.
  1. EL GRUPO -- Teniendo en cuenta que sumando la gente distinta que vino a Polandia/Balkans!/Brehiz suma la friolera de 11 personas, y que a estos podríamos añadir a miembros del grupo elementales como Ely o Pan, más nuevas adquisiciones que surgen en nuestras vidas, nos sale más gente que "Los inhumanos" cantando el "DubaDuba". Así que hay que definir cuanto antes quienes somos, de donde venimos y adonde vamos. Todos sabemos (por puro ensayo-error) cual es el número óptimo y a partir de qué número somos muchos para reservas y desplazamientos. Por eso, si nos juntamos muchos, habrá que recurrir a lo mejor a un viaje organizado y el consecuente aumento de presupuesto.
  2. LAS FECHAS Y LA DURACIÓN -- Los viajes, hasta ahora, han variado entre los 12 y 17 días, y las fechas siempre han sido en agosto, segunda quincena, por motivos prolescos. La pregunta es si mantenemos ambas cosas. Quiero recordar que el clima en el mediterráneo fue bastante hostil en los Balcanes a golpe de agosto, y que los 12 días de Bretaña fueron suficientes la última vez (nos hacemos mayores).
  3. EL OBJETIVO DEL VIAJE -- Hasta ahora, siempre hemos intentado coordinar cultura y fiesta, dejando para un segundo plano actividad física y playa. La mejor combinación nos salió en Polonia, mientras que Bretaña por momentos sorprendió con el negro bocinas y la fiesta au maison du sec. XVI y la marcha croata fue para llorar. Con esto quiero decir que también tenemos que tener presente que, si queremos fiesta, hay que centrarse en algunos sitios específicos, y si queremos otra cosa, pues sin problema, porque Europa es grande y todavía quedan sitios comunes para ver.
Dicho esto, ahí van algunas propuestas:

  • EL FIN DEL MUNDO -- Hasta que el volcán dromenauer lo desbarató, era la idea del año pasado: 12 días por Islandia, en plan FreeLander y durmiendo con pescadores de bacallau. PROLS: Actividad física, paisajes de órdago, comunión con la naturaleza, sensación zen. Es una isla cerca del polo, con auroras boreales y ballenas, ¿qué mas queremos? La organización para un número alto no parece complicarse mucho gracias a la red de albergues "isleños" CONTRAS: Se presume caro (en la línea de Balkans!), fiesta 0%, museos/catedrales/concatedrales 0%, playa 0% (como mucho, baño termal en geyser).
  • LA FIESTA TOTAL -- Invoquemos el turismo de tetas en una de las islas más paradisíacas del mediterráneo como Malta, o la fiesta salvaje que se puede disfrutar en antiguas zonas del telón de acero como la República Checa. PROLS: Viaje superdefinido y barato en el caso de Chequia, parando varios días en Praga. Ocio a dolor en Malta: entre la palya y las copas no podremos respirar. CONTRAS: Evidentemente la actividad intelectual en Malta será baja, estamos hablando del único sitio que a día de hoy hace sombra a España en esta línea. En cuanto a Chequia, correremos el riesgo de ser defraudados por la noche y hacer un viaje demasiado localizado, lo cual se puede convertir en un Prol si es de pocos días.
  • LAS ISLAS GRIEGAS -- Aprovechemos la crisis galopante para combinar absolutamente todas y cada una de las variables de las que estamos hablando: veamos un monasterio ortodoxo por la mañana, tomemos el sol por la tarde y emborrachémonos por la noche. PROLS: A priori todos, excepto, presumiblemente, el precio. CONTRAS: Dificilísimo de organizar, pues implica vuelos, ferris y alojamiento escaso en las islas a visitar (bueno, escaso del que nos gusta a nosotros, seguro que de hoteles de 4 estrellas andan sobraos). La sombre de Croacia es alargada y su fiesta puede no ser como la nuestra. Temperaturas infernales en agosto.
  • LA GRAN AVENTURA -- En el caso de ser muchos, un paquete vacacional nos resolverá muchos problemas y nos permitirá viajar a algún sitio fuera del continente que reclame nuestra atención, ya está bien de la vieja europa. PROLS: La organización, que correría a cargo de otros, y la experiencia en sí mismo, si vamos a destinos como las ruinas de Petra o Rusia. CONTRAS: La situación en la África musulmana reduce la lista de visitas posibles. El precio será mayor cuanto mayor sea el viaje.
Además, lo anterior se puede mezclar, surgiendo opciones como un crucero por las Islas Griegas o por el Báltico. Y ahora, si pueden, colaboren, enriquezcan el debate con su opinión, su presencia y sus ideas, que seguro que pueden ser tan innovadoras como las que yo pongo aquí.

Atentamente, un perroteño al que hoy han confirmado 2 años más por aquí (el retorno se hará esperar un poco más).

05 abril 2011

La Panificadora...

Saúdos ós parroquian@s de tódolos puntos vermellos no mapiña. Este finde houbo que dar un rule para acompañar a alguén máis nesa viaxe iniciática contínua que é a vida (o que ven sendo facerse vello) Como neste caso tamén escasearon as afotos, haberá que recrear o sucedido. Si, o título lo blog hoxe é unha homenaxe doble: á disco de Cuenca (un peor garito) e o protagonista da noite.


Vale, esta está en Vigho, pero é que da outra non conseguin atopar fotos aptas para o blog...



Pois non foi máis que unha noite de tres mosqueteros con numerosas aparicións estelares de "amigos imaginarios" do homenaxeado, dende FortranChopper al antiguocompidecolegio-si-tio-esequesaludéunavezalasalidadelinstitutoen1997, jeje(que si que me acordo del!!)

Foi unha pena que non quixese sacar os nosos agasallos, escollidos con tanto coidado, mercados con tanta antelación e acondicionados e listos para a entrega dende tanto antes (con dicir que mentres subía no ascensor estabamos empapelando o último...) Como xente xa experta, guiámolo por unha ruta de sencillos pasos:
  1. Preparación para sair: uuuuuun completo lote de productos de hixiene personal en tamaño "paso controles de aeroporto" onde non falta de nada para resultar hixiénicamente irresitibleeeee!!!!!
  2. Xogando as bazas... Para que o noso protagonista teña o máximo de probabilidades de e´xito disporá dende agora dun glamuroso set de fichaaaass. ¡Non faghas "olín" na primeira que atopes!!!!!
  3. Tomar medidas: Porque triunfar está ben, pero hai que facelo dentro dun orde e con precisión matemática, agora xa poderá facer movementos máis precisos: remataron os aburridos e previsibles 180 ou uns 360, a xeometría avanzada gaña terreo co novo transportador de ángulos co que acadará precisión de grados (próximamente a xogada 147º), mediante a escadra terá unha ferramente apta para un rápido 30º/60º/90º e coa plantilla normalizada indicará a información de referencia dentro do ISO correspondente
  4. Van xuntos, xa que son dúas caras dun mesmo fenómeno: A identificación correcta da acción: ó igual que as luces indicadoras intermitentes, as señas no mus ou a comuunicación por bandeiras, marcar a xogada para aproveitar os espazo/tempos é crítico. Dende agora xa pode co último producto da tecnoloxía aeroespacial: O cartel colgado do pomo!!!
Recortar e dobrar adecuadamente. É autoexplicativo e non
precisa entrenamento previo. A postura pode non ser realista.


Dotado de sencillos e directos mensaxes que informan do avance do proceso con claridade e concreción: acabaronse as dúbidas e o de petar para recadar info...

Finalmente, o sexto paso recomenda volver ó primeiro antes de abandonar as instalacións co fin de evitar imaxes imborrables en retinas alleas (ejem, ejem)

E nada, cando fomos de garitismo, houbo un moemnto de dúbidas resolto brillantemente por Sibarita entrado nun garito coa luz óptima, ambiente enardecido e musica adecuada: un tugurio sucio con unha media claramente inferior no que sonaba Sergio Dalma para vacialo (sonaba Bailar pegados e ninguén a cantaba, bueno, ninguén excepto Txiki e un servidor; Pan flipou cando saiu do baño) e como aquelo se estaba vindo arriba, pedímoslle unha grupo que tendo en conta o local claramente nos tiña que por: KAMELAAAAA, acojonante, volveu a apagar as luces, a chavalada veuse arriba... puff, la caña. Ata que volveu a entrar o da porta e lle puxo cara de "tirapacasaaaaaaaa" Logo dun tropezo/baixón, inda fomos a un garito de moda no que puxeron "Guerrilla Radio" WTF!!! E cando todo apuntaba a retirada en punto máximo, ProlmaJr. alá acabou de convencer ós fervellasverzas de ir ata kapital... (mistake, always mistake) Si, sobre todo porque non estaba Fernando (e os 3,5€ de entrada para ná)

28 marzo 2011

Finde flojillo...

ó final quedou algo floxiño o finde por mor de moitas cousas: a chuvia, algo de descontrol,etc, etc, etc

Sen embargo, apareceu un personaxe digno dos mellores personaxes de por ahí adiante: así se levanta pola mañá

Pd-. rapelar mola!!

25 marzo 2011

Que ninguén pense mal...

Según noticias de la prensa:
A gran cata do Pan vai ser este finde... Tembla Mazaricos!!

14 marzo 2011

Visita a Brozas (BROZAVISITA)

Para agrupar os comentarios do novo plan de viaxe, abro un novo post.

Toma peaso escudo!!

Igual era mellor cambiar a fecha de visita: "La Romería de San Gregorio, en su ermita, se realiza el 9 de mayo." (Wikipedia sobre Brozas)

Que haxa sangre e discusión!! Para promover o photoshopismo, aí vai a miña intepretación do posado na neve:

Kowabungaaaaa!

P.D. (perroteño)

Como podes ver, Photoshopismo promovido. Un adianto do que será a xura de bandeira de determinado individuo. Por favor, non difundir; fins de semán de calabozo estanse a rifar.



03 marzo 2011

Re-styling (mellor dito, creando polémicas)

Bueno, como podedes ver na marxe esquerda hay un reproductor con música, se lle dades ao play soarán os grandes éxitos zapatillescos (de momento 8). A idea é que si vos gusta o deixemos e lle engadamos novos títulos de jits.

Nesta primeira preselección está "La bicha", "La mandanga" e por suposto "Mesa que más aplauda" (ollo co video), entre outros.

Vai por diante que si non vos mola o quito, eh? En canto ao de monetizar, a min me parece boa idea.

A pasar bo antroido!!

PD - Xa temos un dato do recluta: quedou minimizado a un simple número, o 56. Esperamos novas novas...

28 febreiro 2011

Finde na neve (2)

Bueno, dado o "gran" exito da entrada anterior... (cri, cri, cri) Un tema que habería que tratar é a posibilidade de monetizar o blog, xa que uns cartiños nunca están de máis. Sobre o destino deses cartos pois poderíase debatir:
  • O meu peto (quizais, a máis interesante)
  • Pagar as cotas da fotobroza
  • Iglesia católica

Volvo a intentalo con un tema de éxito: Viaxe con fotos!!




Tamén servirá como homenaxe ó futuro defensor da pandilla.



Bueno, é posible que non vos falaramos do ataque terrorista que sufrimos. O Pan ainda está superando o trauma, vai na fase do síndrome de Estocolmo.




O xa habitual pique García Quevedo-López Araújo

Debo confirmar que MrFunkillo non está giñando, senón que por efecto da velocidade e da persmpectiva semella iso. (non estaba permitido na commpetición fontes de aceleracións externas/internas)

O home biónico:





Bonus:


Vou ser un pouco cabroncete: Propoño un concurso de photoshop con esta...

27 febreiro 2011

El arte de la guerra

Saúdos parroquianos. Este finde despedimos (algúns durante dous días) ó futuro defensor de todos nós. O rapás vaisenos estudiar fora... snif, snif

Dende aquí lle enviamos os nosos mellores desexos e lle recomendamos o esforzo por ler o gran libro de Sun Tzu (en serio)

Para motivalo, imos ver onde está no escalafón:
Soldado (Aquí)
Soldado de 1ª clase
Cabo
Cabo Primero
Cabo Mayor


Suboficiales

Sargento
Sargento Primero
Brigada
Subteniente
Suboficial Mayor


Oficiales Particulares

Alférez
Teniente
Capitán



Oficiales Superiores

Comandante
Teniente Coronel
Coronel



Oficiales Generales

General de Brigada
General de División
Teniente General
General de Ejército
Capitán General


Ainda lle quedan 20 niveles máis por encima ata acabar... Para animar algo o cotarro, aquí queda unha lección de defensa rural avanzada.


value="http://www.youtube.com/v/ojJUzv88Els&rel=0&hl=es_ES&feature=player_embedded&version=3">


E para cando lle deixen conducir, recordarlle que a dereita SEMPRE ten preferencia

18 febreiro 2011

Destrozando la educación

Esta entrada está dedicada ao sr. sexador de polos. Atopeina en meneame, indico os titulares e se queredes saber máis hai que ir o enlace orixinal.

1) Solo se puede repetir una vez por ciclo y solo el segundo año.
2) No se pueden mandar deberes.
3) No existe suficiencia.
4) No hay ceros o muy deficientes.

Agora que comente o sr. sexador a veracidade dos datos.

And again, enlace orixinal.

14 febreiro 2011

Colina abaixo vai un snowboarder de pe (a ratos)

Propicios días, nenos e nenas. Xa están colgadas as afotos do finde na neve:




Poño só un para para abrir boca: Na primeira posamos todos heroicamente tras acadar un lago conxelado. Na seguinte, ainda que aparece outro excursionista (anónimo), debe ser incluida por captar a esencia dun momento que todo experimentamos ó longo do fin de semana: a caida de cu!


E unha foto do grupo que mola: os esnouborders!!




E para rematar, tendo en conta a data de hoxe, unha imaxe que capta "o momento": Con xeonllo en terra pregunta: "Cariño, ¿faríasme o home máis feliz? ¿Subiraste ós esquís????"


08 febreiro 2011

Os luns máis tristes...

Bueno, parroquia, menuda temporada levamos. Medo me da que sexa luns, porque parece ese día está gafado. Primeiro o pai de Sandra e onte o pai de Anxo...

Nada máis podemos facer que acompañalos neses dificiles momentos, igual que estivemos compartindo con eles feiras, festas e outros bos momentos. Sabede sempre que estamos aí para o que faga falta.

Onte foi moi emotivo o acto de despedida na Casa da Xuventude. Moita, moita xente ateigou a entrada e o pasillo ata o salón que teñen nesa planta. Fora, moitos mais. Non tratarei de enumeralos, porque o número non é o importante. O máis importante era que todos compartiamos ese sentimento de tristeza pola marcha de alguén querido e estimado.




03 febreiro 2011

Polémica no Cheri(f)ff

Cristian Bale:"¡Cona!, ¿¿Como que xa acabou??"

Pois si amigos, rematou e imos facer polémica estilo periodístico: ¡O escándalo saltou na sala Florinda! O que parecía ía ser unha edición máisemellor do festival máis importante do calendario dos que len este blog resultou nun compló!! Imos narrar(bueno, quen dice narrar, igual os novelamos algo) os feitos...

Todo empezou cunha inauguración por todo o alto (un sexto, mais ou menos) na que rutilantes estrelas desfilaron pola alfombra vermella e pousaron para os medios gráficos. Como non teño fotos, poño outras que amosen o glamour do evento...

Vale, igual esta precisamente non tiña porque pola...

As sesión fóronse sucedendo con grande éxito de público e crítica.
Vista con gafas de soldador, a Cinta blanca non é tan mala...



Sen embargo, algo non ía ben. (A este cheiralle ou a lobishome ou a que lle van impugnar a pelicula)
Corrían rumores de impugnacións anónimas, falsarismo galopante nas clasificacións de xénero, bombillas de 1000W (si, si, desas que joden cando se encenden de golpe e/ou a traición...), versións de filmes a concurso modificadas/editadas/tuneadas para beneficiar e/ou perxudicar claramente a alguns partipantes (segundo o caso), palomitas con extra de mantequilla (aí, directas ó riego), deliciosos bocados acompañando algúns filmes (concretamente os que se emitían ás horas de xantar e cear) En fin, que basta ver as caras de algúns concursantes...

Amosnomejodas, que me da algo
que me ganou Funkillo por unhas décimas...

Da ceremonia de entrega de trofeos tampouco podo aportar, por non estar presente, pero imos recreala con precisión...


E os elexidos para a gloria da inmortalidad chikimatográfica foron (o que ven sendo o palmarés de resultados):

Estrela Cheriff: Recluta Funkillo (Zombies Party)
Estrela de Axudante de Cheriff: Mr. Brass (7:35 de la mañana)

Enhoraboa ós premiados!!

A este non tantas, porque polo que leva
colgado este no peito, mínimo, gañou catro edicións do Cheriff...

24 xaneiro 2011

Cheriff 2011

Hola Forasteiros... xa chegou por fin... a última hora, con presas e improvisando, pero velaquí o está... II CHERIFF



Dada a grande espectación e derroche de glamour que tivo a primeira edición, este ano contamos con importantes marcas que quixeron estar presentes como patrocinadores.



Prégaselle @s academic@s puntualidade na asistencia, rigor nas votacións e moitas ganas de ver CINE (despois xa se verá se mellor ou peor...)

O programa de proxeccións oficial é o seguinte:


Todos o tedes no correo a versión completa!!! Ademáis, as sesións empezan coa inauguración o xoves, segue o venres con sesión nocturna e no fin de semana os maratóns de rigor.



Recordar os alicientes máis importantes: Comer comida basura, rajar de películas e restregarlle ós demais que a túa peli levou algún dos premios: a Estrela de Cheriff, para o gañador na categoría de películas, e a Estrela de Axudante de Cheriff para o gañador na categoría de curtametraxes.

E como dixo o gran Harry: "Alégrame o día".

Pd-. Ainda que quizais esta cita sexa mellor:
"Quién es el dueño de esta pocilga?".
Clint Eastwood (Sin perdón)

21 xaneiro 2011

Know your way, little grassshopper!!

Saludos ós parroquianos que encomendarán as súas almas a San Bernardo (como non, patrón dos esquiadores) e os seus corpos á gravidade terrestre o primeiro finde de Febreiro: Leitariegos alá imos!!


ó final non sei cantos estaremos, pero haise que ir preparando:



Si, en Internete a xente opina maioritariamente que o patrón é San Adú, pero será para os madrileños...

17 xaneiro 2011

¿Alcaparra ponzoñosa?

Bueno, chavales, revisando las múltiples opciones que da Blogger hay una con los "seguidores" Por lo visto tenemos tres. Muchas gracias a todos, en otro ratillo me pongo y les doy visibilidad. Como adelanto decir solamente que "Alcaparra ponzoñosa" es el que tiene una foto y un nombre más normal...

Dado que todavía están muy recientes las fiestas navideñas, nada como una buena canción para animar al personal.




Letra de la canción en la primera entrada