21 setembro 2009

Blakans!, etapa 3 -- Istria

Istria es una península limítrofe con Italia que, desde la segunda guerra mundia, pertenece a Croacia. Y eso de que eran italianos se nota en todo: en el carácter, en la manera de hacer las cosas, en la gastronomía... para lo bueno y para lo malo.
Lo primero que sorprende de Istria es que allí no hubo guerra pero todo tiene un aire sucio, destartalado y lamentable que asusta a los visitantes. En nuestra primera parada, Porec, los comercientas de los chiringuitos poco menos que se te avalanzaban para venderte cosas que brillan o camisetas descoloridas a precios poco razonables. Nuestra visita a este pueblo tenía como fin ver la Basílica de Eufrasio, una supuesta joya de Arte Bizantino que defreuda mucho y que deja una sensación de pérdida de tiempo bastante importante (a no ser que seas historiadora del Arte y lo flipes admirándolo, como Patri). A los "no iniciados" nos entró prisa y quisimos pirar pronto a nuestro siguiente destino: Rovinj.
Rovinj encarna todo lo que escaseaba en Porec. Patios de corte humilde pero muy bellos (como el que se ve en la foto), chiringuitos de compras regentados por artistas que siempre ofrecían alo distinto del anterior, calles empinadas imposibles que desembocaban directamente al mar como si estuviésemos en Venecia y un atardecer de ensueño que justifica la visita por sí sólo. Su infraestructura turística es muy grande y el ambiente en verano era genial, pero nosotros habíamos reservado en Most Hostel, en Pula.
Este hostel está en una calle no muy iluminada de Pula, en un edificio tipo la Matanza de Texas. Nuestra cara era de pánico, pero resultó que por dentro está restaurado, las habitaciones son amplias, hay aire acondicionado y la señora que lo regenta es un amor. Así que sobamos genial y al día siguiente vimos la ciudad.
Pula tiene un puerto marítimo tan espantoso e industrial que provocaría la envidia de Vigo (esto es exagerado, evidentemente, pero no os penséis que gana Vigo con mucha dirferencia). La ciudad es como Portugal en los 80 (o España en los 70), es decir, puedes aparcar en cualquier lado, te cobran por cosas que se están cayendo a cachos y la gente habla a grito pelado en todos los sitios. Más mediterráneo imposible. Lo que justificaba la visita era el anfiteatro y estaba patas arriba porque había concierto y estaban montando un escenario. Un desastre. Para rematarla, nos fuimos a comer a una reserva natural, en la Península de Promentera a 10 km de la ciudad, comprobando que las playas son de piedra incómoda y no hay sombras. En fin... rumbo a Plitvice.

11 comentarios:

mathqenk dixo...

No "fotobroza" xa están as fotos miñas dos balcans, divididas en 8 capítulos + 1 de videos que aínda non está completo porque tardan moito en subir.

Txikili4i dixo...

Un trabajo excelente kopi, tanto los resúmenes como la subida de fotos.

perroteño dixo...

Pues aún quedan un par de videos que son de lo mejor...

Oye, si te parece bien, txiki, podías ayudarme con algún resumen, si no da igual, dentro de 4 o 5 días actualizo yo. Había pensado en seguir las carpetas del fotobroza, así que lo siguiente sará Plitvice, de la que seguro te apetece decir algo, jeje, sobre momias o carpas.

ö dixo...

a ver ganhanes vichedes as de graz ou non

perroteño dixo...

Si, eu si as vin e hai varias que me gustaron bastante (creo que a algunha lle pusen que me gustaba -- algun primeiro plano con Mariña e Raúl, penso, da mañán que estiven con Patri no museo de Eggenberg.

A cámara debe ser boa... i o fotógrafo tamén (un pouco menos, pero bo).

perroteño dixo...

e que tal Londres? Que foi o que máis te molou?

Txikili4i dixo...

mmmmm, hablar de momias y carpas... suena bien, ya me encargo yo del reportaje de Plitvice, descuida :)

ö dixo...

pois o ambientillo que hai foi do milor. os buses vellos de dous pisos sen dubida do millorciño e logo como edifisios pois paralamento a ponte e a torre de londres

perroteño dixo...

E verdade que o ambientillo polo soho e covent está guai, hai peña a tódalas horas. e chimpan cañas dende as 5!!!

Pois a min a Torre non me molou moito, defraudome bastante... non fúchedes á National Gallery? Eu penso que foi do que máis me molou.

sibarita dixo...

A torre se tes sorte, vela izada. Que debe ser algo que só pasa cada moitos anos...

Cantas fotos malgastadas!!! Penso que os museos (National, British e, sobre todo, o War Museum) merecen a pena. Incluso St Paul é interesante.

Ainda que se queres ambiente, non, mellor dito AMBIENTAZO!!!, tes que irte a algún canódromo, preferentemente a punto de pechar :D

Pd-. Non vaias os Kew Gardens, podenche facer algunha Kewgada...
:D

ö dixo...

pois non tio a national gallery deronlle moito polo saco.

canodromo canodromo...ti si que estas feito canodromo.

txikiliflautas eres un caso.