As zapatillas era o parque máis mítico de Ou. O máis grande do barrio de San Francisco!!!
08 novembro 2006
Magosto (para agosto)
Ala, a tomar por Kandahar! Non hai magosto. A ver se hai fecha alternativa e senon a jalar castañas a casa Cristo!
13 - XI 25 - XI Casa Cristo(calquer dia)
Putos numaros romanos...
13 comentarios:
Anónimo
dixo...
Bueno, tampouco é pa tanto, pareceme a min. Podemos facere jalada monumental calquer día, que parece q aquí so se pode comer carne polo San Martinho. Veña, un pouco de ánimo! :)
A min venme de puta madre o 25 de decembro ou datas similares. Propoño asar un turrón. Orixinalidade=10, utilidade pouca. Tamén polos reises me animo. eso xa e cousa vosa.
chapter 5: hard-bread soccer tournament. Pois sí. Xa que vos vexo alteraos co tema do maltrato aos mestres (non sei por que o poñedes na web, xa que eu son sesador de polos e ningún de vos é mestre) teño que escribir o 5º capítulo da miña viaxe. O venres pasao estivemos xogando unha pachanga coas unidades de cuarto nivel (iso é, os polos que máis teñen que sesar). Duas horas de pachanga nas que os mandatarios quedamos feitos pó. Este venres parece ser que repetiremos. Así que de momento o número 5 de 27 non debeu enfadar moito aos animaliños. Ou vai ser que lles tira dun pé aprobar ou non (a desidia personificada, vamos). Ai, eso pachanga que nuca xogamos co Monxardín en portería (cancerbero tipo Otto de Oliver i Benji), o Mourín tipo bekenbauer nA defensa, o Barcala e u poncho creando na medular e o Boullón de cazagoles... de vicio!!!
Acabachedes destrozaos, o venres repetides, unidades de cuarto nivel...vamos q vos masaron os polos esos. Se está claro q as pachangas so se ganan cando no equipo contrario hai como máximo 2 xogadores :p
posdata: xa llo dixen a eli e agora a ti sibarita, o sabado se queres vir a o magosto apuntate, son boa xente e non morden, traes a comida e a bebida e acabase cando un queira
chpter 6: Mohammed +10 Pois ná, este fin de semán foi bastante calmadiño. madruguei pouco, fun facer deporte, lin o manifesto comunista ao sol, xoguei ao ordenata... e o venres de novo tournament, solo que fumos cos polos a xogar as canchas municipais (como se en Ou vamos aos remedios, vamos). Cando levabamos hora e pico pediron entrar a xogar un fulano que seguro, seguro andaba todavia rancoroso polo de perexil (dahí o título do capítulo, coma no anuncia de adidas ou nike ou eu que sei, que ía xabi por ahí e collía a dez mataos pa xogar: este colleu 4 extracomunitarios-- xuraría que estaba o fillo de naybet). Total que os meus polos, tan galiños eles, debían de ter contas sin arranxar cos bereberes que saíron por patas. Así que non sei se haberá tournament o prox venres. Castañas a todos!!
e ti qedaches xogando cos Nurredinos? q valiente! Eu xoguei o torneo este e nn pintei moito, ranking inicial=23, ranking final=23, 10premios, nn cheirei nadiña. Como foi o I S.Mineco? polas miñas observacións o campus qedou sucio pero nn tanto como outras veces. Deica
estou francamente indignado pola perda de tradicións dos xovenes da eso, os magostos xa non son o que foron ....
1. Subida o monte. esas subidas miticas, carrexando dende os super as botellas de sustancias prohibidas ... xa non existen, iNET matou a forza fisica ... suben en coche, no coche do pai ... e o chegar o punto destino que lle din ... gracias papa ... e agora abre o maletero e pecha os ollos que as botellas de cristal non teñen importancia.
2. Durante o magosto. Nada de música grabada, agora música en directo, agora sube cadena 100 ou similares (os simalares son uns matados cunha mesa de mezcla -sic- ) cun xenerador e altavoces a dolor.
3. A baixada. Xa nada de baixar a rolos vomitando cada 4 pedras, agora suben as ambulancias ou os pais ... si, si, os mesmos que pecharon os ollos o abrir o maletero.
4. Conclusión. As tradicións rematan.
Posdata: para alguén que non vía south park, teño que recoñecer que existen algúns capítulos increibles, os seguintes enlaces son unha fusión de south park con World of Warcraft, simplemente incribles: parte 1 parte 2 parte 3
13 comentarios:
Bueno, tampouco é pa tanto, pareceme a min. Podemos facere jalada monumental calquer día, que parece q aquí so se pode comer carne polo San Martinho.
Veña, un pouco de ánimo! :)
A min venme de puta madre o 25 de decembro ou datas similares. Propoño asar un turrón. Orixinalidade=10, utilidade pouca. Tamén polos reises me animo. eso xa e cousa vosa.
chapter 5: hard-bread soccer tournament.
Pois sí. Xa que vos vexo alteraos co tema do maltrato aos mestres (non sei por que o poñedes na web, xa que eu son sesador de polos e ningún de vos é mestre) teño que escribir o 5º capítulo da miña viaxe. O venres pasao estivemos xogando unha pachanga coas unidades de cuarto nivel (iso é, os polos que máis teñen que sesar). Duas horas de pachanga nas que os mandatarios quedamos feitos pó. Este venres parece ser que repetiremos. Así que de momento o número 5 de 27 non debeu enfadar moito aos animaliños. Ou vai ser que lles tira dun pé aprobar ou non (a desidia personificada, vamos). Ai, eso pachanga que nuca xogamos co Monxardín en portería (cancerbero tipo Otto de Oliver i Benji), o Mourín tipo bekenbauer nA defensa, o Barcala e u poncho creando na medular e o Boullón de cazagoles... de vicio!!!
Ese partido é puntuable para a liga mundial de paxangas??
Acabachedes destrozaos, o venres repetides, unidades de cuarto nivel...vamos q vos masaron os polos esos. Se está claro q as pachangas so se ganan cando no equipo contrario hai como máximo 2 xogadores :p
por certo, eu o luns13 nn estarei en Ou
para desengrasar un pouco o ambiente uns enlaces para rir un pouco:
los mitos mas populares de la ciencia
la filosofía del sexo
mentiras que nos contaron de pequeños
saudos e pasade un bo finde
posdata: xa llo dixen a eli e agora a ti sibarita, o sabado se queres vir a o magosto apuntate, son boa xente e non morden, traes a comida e a bebida e acabase cando un queira
Pois xa deixaremos a xuntanza para outro dia. Mañá dareille a volta o mineco ese a ver que se coce
bemonos
chpter 6: Mohammed +10
Pois ná, este fin de semán foi bastante calmadiño. madruguei pouco, fun facer deporte, lin o manifesto comunista ao sol, xoguei ao ordenata... e o venres de novo tournament, solo que fumos cos polos a xogar as canchas municipais (como se en Ou vamos aos remedios, vamos). Cando levabamos hora e pico pediron entrar a xogar un fulano que seguro, seguro andaba todavia rancoroso polo de perexil (dahí o título do capítulo, coma no anuncia de adidas ou nike ou eu que sei, que ía xabi por ahí e collía a dez mataos pa xogar: este colleu 4 extracomunitarios-- xuraría que estaba o fillo de naybet). Total que os meus polos, tan galiños eles, debían de ter contas sin arranxar cos bereberes que saíron por patas. Así que non sei se haberá tournament o prox venres.
Castañas a todos!!
e ti qedaches xogando cos Nurredinos? q valiente!
Eu xoguei o torneo este e nn pintei moito, ranking inicial=23, ranking final=23, 10premios, nn cheirei nadiña.
Como foi o I S.Mineco? polas miñas observacións o campus qedou sucio pero nn tanto como outras veces.
Deica
ficamos, ficamos ata que case lle rompen un pé a un (eso por non deixarlles gañar)(o partido, estou a falar do partido, non de perexil)
q ben se vive na portaría, lonxe de trisca-osos como o michel salgado...
hola hola con bicarbonato
estou francamente indignado pola perda de tradicións dos xovenes da eso, os magostos xa non son o que foron ....
1. Subida o monte.
esas subidas miticas, carrexando dende os super as botellas de sustancias prohibidas ... xa non existen, iNET matou a forza fisica ... suben en coche, no coche do pai ... e o chegar o punto destino que lle din ... gracias papa ... e agora abre o maletero e pecha os ollos que as botellas de cristal non teñen importancia.
2. Durante o magosto.
Nada de música grabada, agora música en directo, agora sube cadena 100 ou similares (os simalares son uns matados cunha mesa de mezcla -sic- ) cun xenerador e altavoces a dolor.
3. A baixada.
Xa nada de baixar a rolos vomitando cada 4 pedras, agora suben as ambulancias ou os pais ... si, si, os mesmos que pecharon os ollos o abrir o maletero.
4. Conclusión.
As tradicións rematan.
Posdata: para alguén que non vía south park, teño que recoñecer que existen algúns capítulos increibles, os seguintes enlaces son unha fusión de south park con World of Warcraft, simplemente incribles:
parte 1
parte 2
parte 3
Publicar un comentario